پیوند فلزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیوند فلزی میان فلزاتی که شبیه مس هستند یافت می‌شود.

پیوند فلزی نوعی پیوند شیمیایی بین اتمی است که میان فلزات دیده می‌شود. چون فلزات نمی‌توانند پیوند کووالانسی برقرار کنند، در یک گروه هشت‌تایی قرار می‌گیرند و الکترون در آن‌ها به راحتی حرکت می‌کند. فلزهایی مانند لیتیم٬سدیم و آهن این گونه اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

توجیه خواص فلزات با پیوند فلزی[ویرایش]

رسانایی الکتریکی: جریان الکتریکی در واقع جریان الکترون هاست، زمانی که دو سر سیم برق DC(برق باتری) را به یک تکه فلز متصل می کنیم تعداد زیادی الکترون به سمت قطب مثبت جاری می شوند و به وسیله ی سیم از فلز خارج می شوند، این اتفاق باعث کمبود الکترون در فلز می شود و الکترون های غیر مستقر قسمت های دیگر فلز را به سمت خود می کشد و الکترون های از دست رفته به وسیله ی جریانی از الکترون ها جبران می شود، با تکرار این روند جریان الکتریکی ایجاد می شود. رسانایی گرمایی: دما جنبش الکترون های غیر مستقر را افزایش داده و به دلیل پیوستگی این الکترون ها، دما به تمام قسمت های فلز منتقل می شود. درخشندگی و جلای فلزات: تابش نور به الکترون های غیر مستقر به آسانی باعث بر انگیخته شدن آن ها می شود و بازگشت آن ها به حالت پایه باعث تابش نور مرعی م شود، بعضی فلزات به این خاطر رنگی متمایز دارند که الکترون هایشان حالت های ایستاده ی متفاوتی نسبت به بقیه ی فلزات دارند. پدیده ی فوتوالکتریک: انرژی دادن به الکترون های غیر مستقر (به صورت گرمایی یا تابشی) ممکن است به حدی آن ها را بر انگیخته کند که آن ها را از فلز جدا کرده، و در صورت نیاز می توان این الکترون ها را در مداری به جریان در آورده و جریان الکتریکی تولید کنیم. چکش خواری: وقتی ضربه ای به فلز وارد می شود یون های مثبت فلزی در دریای الکترون منفی جابجا می شوند اما این دریای الکترون با حفظ پیوستگی یون های مثبت فلزی جلوی شکستگی فلز را می گیرند.

منبع[ویرایش]

  • عربشاهی، باهره. مبانی شیمی. صص ۵۴ و ۵۵.