پانگو
پانگو (به چینی سنتی: 盘古 ؛ به چینی ساده شده: 盘古 ؛ به پین یین : Pángǔ ؛ به وید - جایلز : P'an ku) در اسطوره شناسی چین، نام نخستین موجود زنده و خالق و آفرینشگر تمامی اساطیر چین است.
اسطوره آفرینش پانگو یا پان-گو، مفصلترین اساطیر آفرینش چینی است که وجود دارد. این اسطوره را در کتابهایی که در سالهای ۲۰۰ تا ۵۰۰ پس از میلاد نوشته شدهاست، میتوان یافت.
معرفی[ویرایش]
درونمایهٔ اصلی این اسطوره، پیدایش نظم از بینظمی و تداوم نظام است. پانگو نخست با جدا ساختن زمین از آسمان، عالم را نظم میبخشد. جسد او آسمانها و زمین را شکلی تازه میبخشد. بدین گونه که بخشهای مختلف زمین را با پدید آوردن کوهها و جنگلها و دریاها از هم متمایز میسازد.
بعدها که گونگ گونگ هیولا ناخواسته محیط زیست را تباه میسازد، ایزدبانوی مادر، نوگوآ، نظم را به جهان بازمی گرداند.
آفرینش عالم و انسان[ویرایش]
در آغاز، مجموعۀ عالم به تمامی درون تخمی جای داشت. داخل تخم، تودهای درهم ریخته و بیشکل بود. زمین و آسمان هر دو یکی بودند و از آنجا که نه ماه و نه خورشیدی وجود داشت، سرتاسر هستی یکسره در تاریکی محض به سر میبرد.
ناگهان از میان این تودۀ تاریک، پان-گو، نخستین موجود سر برآورد.
منابع[ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Pangu»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰).
- سهراب هادی. شناخت اسطورههای ملل. چاپ اول. تهران: انتشارات تندیس، ۱۳۷۷. ISBN 964-90858-9-0.
- جی.مناسک و ام.سویمی. اساطیر ملل آسیایی. ترجمهٔ محمود مصوررحمانی و خسرو پورحسینی. چاپ اول. تهران: انتشارات مازیار، ۱۳۵۴. ISBN.
|
|||||||||||||||||
