نظریه نامتغیر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نظریه نامتغیر نام نظریهای در ریاضیات است.
محتویات |
پیشینه [ویرایش]
نظریه نامتغیر توسط هیلبرت در سال ۱۸۹۲ مطرح شد و بعدها توسط سیلوستر توسعه یافت. مبنای آن نامتغیرهایی است که زیگفرید هانریش آرونهولد برای اشکال مکعبی سهتایی کشف کرد.
بیان ریاضی [ویرایش]
طبق نظریه نامتغیر برای یک دنباله نامتناهی از شکلها با n متغیر
:

یک عدد m وجود دارد به طوری که دنباله را میتوان به صورت زیر نوشت:

که
شکلها و n متغیرها میباشند.
منابع [ویرایش]
- Carl B. Boyer, A history of mathematics, 2nd edition, by John Wiley & Sons, Inc., page 606, 1991