نانومتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نانومتر (به انگلیسی: nm : nanometer) یک واحد طول در سیستم متری برابر با ۹-۱۰ متر است. یک نانومتر معادل ۱۰۰۰ پیکومتر یا ۱/۱۰۰۰ میکرون است. نامگذاری ترکیبی از پیشوند SI نانو (به معنای کوتوله) و واحد اصلی متر (مترون، به معنای واحد اندازه‌گیری) است.

نانومتر اغلب به منظور توصیف ابعاد در مقیاس اتمی مورد استفاده‌است. برای مثال قطر اتم هلیم در حدود۰٫۱ نانومتر و قطر اتم ریبوزوم برابر ۲۰ نانومتر می‌باشد. واحد نانومتر به طور عمده برای تعیین طول موج تابش الکترومغناطیسی نزدیک طیف موج مرئی مورد استفاده است: نور مرئی به طور مشخص بازه ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر را شامل می‌شود. به نظر می‌رسد که نانومتر در حال جایگزینی با سایر واحدهای رایج در ابعاد با مقیاس اتمی نظیر انگستروم که برابر ۰٫۱ نانومتر است، می‌باشد.

این واحد عموماً به حوزهٔ نانو تکنولوژی مربوط می‌شود. همچنین از اواخر دهه ۸۰، این واحد به منظور توصیف تولیدات تکنولوژی صنعتی در صنعت نیمه رسانا مورد استفاده قرار می‌گرفت. نانو متر در ابتدا با نام میلی میکرون شناخته می‌شد، چرا که برابر با ۱/۱۰۰۰ میکرون است.

منابع[ویرایش]

  1. تئودور سودبرگ، نیکولز، جی، بورتن(۱۹۲۳).تعیین اندازه و توزیع ابعاد ذره به کمک روش‌های گریز از مرکز.
  2. تئودور سودبرگ، ریند، هرمن(۱۹۲۴).اولترا سانتریفیوژ، ابزاری جدید در راستای تعیین اندازه و توزیع ابعاد ذره در یک کلویید میکروسکوپی.