اینتل ۴۰۴۰
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پردازنده اینتل ۴۰۴۰ جانشین پردازنده اینتل ۴۰۰۴ است که در سال ۱۹۷۴ معرفی شد. در ۴۰۴۰ دروازه های سیلیکون ۱۰μm با تکنولوژی PMOS پیشرفت داده شده به کار گرفته شده است که شامل ۳۰۰۰ ترانزیستور می شود و می تواند تقریبا ۶۰۰۰۰ دستورالعمل را در دقیقه اجرا کند.
محتویات |
خصیصه های جدید [ویرایش]
- وقفه
- تک مرحله ای
ضمیمه ها [ویرایش]
- دستورالعمل ها به ۶۰ دستور ارتقاء یافته است.
- حافظه برنامه به ۸KB ارتقاء یافته است.
- ثبات ها به ۲۴ عدد ارتقاء یافته اند.
- پشته به ۷ مرحله بیشتر توسعه پیدا کرده است.
معماری اینتل 4040 [ویرایش]
