مرثیه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| سوگواری محرم |
| رویدادها |
|---|
| نبرد کربلا · شام غریبان · اسارت در شام |
| افراد |
|
حسین بن علی |
| جایها |
| حرم حسینی · حسینیه · موزه محرم |
| مناسبتها |
| تاسوعا · عاشورا · اربعین |
| مراسم |
|
مرثیه · نوحه · تعزیه · روضه · تکیه · زنجیرزنی · سینهزنی · عَلَم · سقاخانه · دسته عزاداری · طشتگذاری · نخلگردانی |
مَرثیه بطور عام شعر یا سخنی است که در مدح و سوگواری مرده خوانده شود و بطور خاص گونهای گسترده در ادبیات فارسی، عربی و اردو برای بیان مناقب و فصایل وسوگواری امامان شیعیان خصوصا امام سوم شیعیان و عاشورا است.[۱]
مرثیه واژهایست عربی و به معنای سخن یا شعر یا سرودی است که در غم از دست دادن کسی که مردهاست خوانده میشود. مرثیه بیشتر دربردارنده ستایش از مردهاست.
پانویس [ویرایش]
- ↑ [نگاهی به سیر مرثیههای عاشورایی «نگاهی به سیر مرثیههای عاشورایی»]. گلستان قرآن» اردیبهشت ۱۳۸۰ - شماره ۶۱. بازبینیشده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۲.
منابع [ویرایش]
- فرهنگ معین
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیعه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |