مِحراب یا نمازگاه پیشوا جایی در مکانهای مذهبی همچون کلیسا و مسجد است که پیشوای دینی یا پیشنماز در اثنای نماز گزاردن در آن میایستد. در مسجدها محراب در گوشهٔ قبله مسجد قرار دارد. به طوریکه با ایستادن امام یا پیش نماز رویش به سمت قبله باشد و نماز بگزارد. طرز قرار گرفتن محراب، جهت قبله را در داخل مسجد مشخص میکند. [۱]
برخی بر این باورند که ریشهٔ محراب از فعل حرب (به معنی «جنگیدن»، از ریشهٔ ح ر ب) است و بنابراین محراب هم به معنی «میدان جنگ» است و اشاره به «محل جنگیدن با شیطان» دارد و این را به حدیثی نبوی هم ارتباط میدهند. برخی دیگر این توضیح را برای ارتباط این واژه و فعل کافی نمیدانند و محراب را وامواژه میدانند و به دنبال ریشهٔ آن در زبانهای دیگر هستند؛ مثلاً واژهٔ اتیوپیایی mekwerab، یا واژهٔ عبری ḥorḇôt (به معنی «خرابه»، «قصر»، و معانی دیگر). البته همکنون این تئوری نامحتمل دانسته میشود. گفته میشود این واژه پیش از اسلام برای اشاره به نوعی بنا به کار میرفتهاست.[۲] همچنین به پرستشگاههای آیین مهرپرستی که در ایران و بین النهرین رواج داشته است مهرابه گفته میشدهاست.[۳][نیازمند صفحه]
[ویرایش] جستارهای وابسته
- فرهنگ فارسی معین
- حامی، احمد، بغ مهر ۲۵-۳۵.
- ↑ رضاییان، فرزین. هفت رخ فرخ ایران. چاپ ابیانه. انتشارات دایره سبز. ۱۲۷.
- ↑ Fehérvári, Geza (1993), "Miḥrāb", Encyclopaedia of Islam, New edition, 7, Leiden: Brill, p. 7
- ↑ ورمازرن، مارتین، آیین میترا، چشمه 1383
|
وسایل نیایشسرایی در کلیسا |
|
| وسایل تقدیسی |
|
 |
|
| وسایل غیر تقدیسی |
|
|
| پوششها |
|
|
| جامه سرایندگان |
|
|
| جام شراب مقدس |
|
|
| درون کلیسا |
|
|
| متون سرایشی |
|
|
| دیگر اشیاء |
|
|
|
|
|
