محراب کلیسا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، محراب (ابهامزدایی) را ببینید.
نمونهای از محراب کلیساهای دوره بیزانتین
دو تابوک در کلیسای شهر ترفوت آلمان.
محراب کلیسا (به انگلیسی: absis) یا تابوک[۱] (نامهای دیگر: مُخارجه، محراب گنبددار) در معماری رومی به فضای متقارنی که به وسیلهٔ نیمکره یا نیمطاق پوشیدهشدهاست گفته میشود و بروننشسته در ساختمان کلیساها هستند که شکلی نیمدایره دارند و گنبدی نیمکرهای نیز بر آنها قرار دارد بعضی تابوکها دیوارهای چندضلعی دارند.
در معماری رومی, معماری روم شرقی و معماری گوتیک صومعهمسیحی، کلیسای جامع و معماری کلیسا به صورت دایرهوار در ساختمان اصلی در بالای قربانگاه بدون توجه به شکل سقف قرار میگیرد. ممکن است شکل سقف کلیسا تخت، شیبدار، گنبدمانند، کروی باشد.
گالری [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ واژهٔ فارسی از: لغتنامهٔ دهخدا
- ویکیپدیای انگلیسی
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد معماری است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |