ماه نامنظم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر نشان دهنده مدارهای ماه‌های نامنظم زحل است. در وسط تصویر مدار تیتان ماه معمولی زحل برای مقایسه با رنگ قرمز آمده است.

در اخترشناسی ماه نامنظم به گونه‌ای از ماه طبیعی گفته می‌شود که دارای زاویه انحراف و تمایل به خروج از مرکز مداری و حرکت رجوعی دارد. باور بر این است که بر خلاف ماه‌های معمولی این ماه‌ها توسط جاذبه سیاره‌ها جذب شده و در مدار آنها قرار گرفته‌اند.

از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون نود و سه ماه نامنظم کشف شده است که به دور چهار غول گازی (مشتری، زحل، اورانوس و نپتون) در گردش هستند. پیش از سال ۱۹۹۷ تنها ده عدد از این ماه‌ها کشف شدند که فیبی بزرگترین ماه نامنظم زحل و هیمالیا بزرگترین ماه نامنظم مشتری از آنها بودند. سیکوراکس بزرگترین ماه نامنظم اورانوس در سال ۱۹۹۷ کشف شد. در حال حاضر باور بر این است که ماه‌های نامنظم اجسامی سرگردان بوده‌اند که توسط جاذبه سیارات در ابتدای تشکیل آنها در مدارشان قرار گرفته‌اند. [۱]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Irregular moon»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ می ۲۰۱۲).