مانتو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مانتو یا مانِتون (به یونانی نوین: Μανέθων، Μανέθως) کاهنی مصری بود که در سده سوم پیش از میلاد زندگی میکرد و به درخواست بطلمیوس یکم مجموعهای سی جلدی از تاریخ مصر نوشت. مانتو اصلیت مصری داشت و در شهر سبنیتوس - شهری در دلتای نیل و واپسین پایتخت فرعون نکتانبو - به دنیا آمده بود. به دلیل کاهن بودن، او دسترسی به فهرستهای پادشاهی موجود در کتابخانههای معابد داشت و نیز آشنا به متلهای عامیانه و افسانهها درباره فرعونهای مصر باستان بود.
مانتو کسی بود که تاریخ پادشاهی مصر را به دودمانهای گوناگون تقسیم کرد و طبقهبندی او مورد استفاده همه مصرشناسان پس از او قرار گرفت. نامهایی که او برای فرعونهای گوناگون بیان کرد عامل پدید آمدن و فراگیر شدن نامهای یونانی به جای نامهای اصلی آن فرعونها شد.
منابع[ویرایش]
- John Dillery (۱۹۹۹). The First Egyptian Narrative History : Manetho and Greek Historiography. ZPE. ۱۱۳-۱۱۶.
- Richard Laqueur (۱۹۲۸). Real-Encyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Stuttgart: Alfred Druckenmüller Verlag. ۱۰۶۰-۱۱۰۶. شابک ۳-۴۷۶-۰۱۰۱۸-X.
|