ماری اول انگلستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ماری اول انگلستان
ملکه انگلستان و ایرلند
Mary1 by Eworth 3.jpg
دوران از ۱۵ ژوئیه ۱۵۵۳ تا ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸
لقب(ها) «ماری خون‌ریز» (Bloody Mary)
زادروز ۱۸ فوریهٔ ۱۵۱۶(۱۵۱۶-02-۱۸)
زادگاه کاخ پالنشیا، انگلستان
مرگ ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ میلادی (۴۲ سال)
محل مرگ کاخ سنت جیمز، لندن، انگلستان
آرامگاه وست مینستر ابی، لندن
پیش از الیزابت اول
پس از لیدی جین گری
همسر فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا
دودمان تئودور
پدر هنری هشتم
مادر کاترین آراگن

ماری یکم یا ماری تیودور (به انگلیسی: Mary I of England) (زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۵۱۶؛ درگذشتهٔ ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸) از ۱۵ ژوئیه ۱۵۵۳ تا پایان عمر ملکهٔ انگلستان و ایرلند بود.

وی تنها دختر هنری هشتم از همسر اولش، کاترین آراگن بود. ماری به دلیل کشتار پروتستان‌ها به «ماری خون‌ریز» (Bloody Mary) معروف است.

کودکی[ویرایش]

اگر چه ماری، آن وارث سلطنت که هنری هشتم می‌خواست نبود، اما نزد والدینش محبوب بود. در سن یازده سالگی، هنری پدر ماری، کاترین آراگن را طلاق داد تا با آن بولین ازدواج کند.

رسیدن به سلطنت[ویرایش]

۱۵۴۷پس از مرگ هنری هشتم پسرش ادوارد ششم به حکومت رسید و تا پایان عمر (شش سال) پادشاه انگلستان و ایرلند بود. پس از مرگ ادوارد جین گری (نوهٔ عمه‌اش) به مدت ۹ روز ملکهٔ انگلستان شده بود ولی در انگلیای شرقی ماری هوادارانش را متحد کرد و بسوی لندن لشکر کشید. دادلی (دوک نورتامبرلند) و حامی اصلی جین گری نتوانست کاری از پیش برد. جین داوطلبانه به سود ماری از سلطنت کناره گیری کرد، زیرا مایل نبود که انگلستان گرفتار جنگهای مذهبی شود.

به دستور ماری یکم، در ۱۲ فوریه سال ۱۵۵۴ جین گری که چند ماه پیش ملکهٔ انگلستان شده بود در ارگ لندن گردن زده شد. در کنار جین شوهر او نیز گردن زده شد. جین گری پروتستان بود و هنگام اعدام ۱۶ سال داشت.

کشتار پروتستان‌ها[ویرایش]

ماری پس از درگذشت پدرش و جلوس بر تخت سلطنت به مذهب مادر خود کاترین آراگن بازگشت. وی بر خلاف پدر با پاپ از در آشتی در آمد و یک بار دیگر آئین کاتولیک را در انگلستان مذهب رسمی قرار داد. زمین‌هائی را که پدرش از کلیسا گرفته بود، پس داد و نا گفته نماند که در طول پنج سال از سلطنت خود بیش از سیصد نفر را اعدام کرد. او با فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا، که از پاپ هم کاتولیک تر بود، پیمان زناشوئی بست. این همان پادشاهی است که گفته بود: «ترجیح می‌دهم همهٔ سرزمین‌های خود را از دست بدهم ولی بر هیچ بی‌دینی سلطنت نکنم».

پس از مرگ ماری ناخواهریش الیزابت ملکه شد.

منابع[ویرایش]