فید
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
خوراک& یک قالب داده است که به کاربران اجازه میدهد محتویاتی که مرتباً بهروز میشوند را بهراحتی پیگیری نمایند.
بهصورت معمولی چگونگی کاربرد یک خوراک بدینگونه است که فرآوران(تولید کنندگان) درونمایه(محتوا)، یک پیوند به کاربر میدهند تا کاربر با معرفی پیوند به برنامهٔ فیدخوان خود٬ هنگام بهروز شدن خوراک٬ درونمایههای تازهای که به خوراک افزوده شدهاست را دریافت کند.
هماکنون بسیاری از وبلاگها و تارنماها٬ خوراک اختصاصی خود را پخش میکنند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] سودها
پیگیری محتوا بدست خوراک، نسبت به پیگیری بهوسیلهی رایانامه(ایمیل) فوایدی دارد که در زیر به بخشی از آن اشاره میکنیم.
- نیازی نیست تا کاربر نشانی رایانامهٔ خود را در اختیار فرد دیگری قرار دهد٬ از این رو میتواند از هرزنامهها٬ ویروسها و دیگر خطرات افشا شدن رایانامه در امان بماند.
- اگر کاربر بخواهد از دریافت درونمایهٔ تازه خودداری کند نیازی نیست تقاضای «لغو عضویت» بفرستد٬ بلکه به سادگی میتواند خوراک مورد نظر را از خوراکخوان خود پاک کند.
- نوشتههای بهروز شدهٔ خوراکها در دستهبندیهای جداگانه قرار میگیرند و هر خوراک دستهبندی ویژهٔ خود را داراست که از این دید نسبت یه رایانامه که نامههای رسیده بدون دستهبندی در یک فضای بزرگ صندوقهای وارده قرار میگیرند برتری محسوسی دارد.
[ویرایش] خوراکخوانها
- از خوراک خوانهای اینترنتی میتوان به خوراکخوان گوگل و Bloglines اشاره کرد.
- یکی از مشهورترین خوراکخوانهای بر پایه میزکار هم FeedDeamon است.
همچنین برخی مرورگرها مانند فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر ۷ بهصورت توکار از این امکان بهرهمند هستند.
[ویرایش] تعریف تخصصی
خوراک یک سند (اغلب بر پایهی XML) است که شامل گزینههای کوتاه درونمایه بههمراه یک پیوند به نسخه بلندتر آنها است. دو نوع اصلی خوراک٬ RSS و ATOM میباشند. هماکنون تارنگارها و تارنماهای خبری، منابع اصلی خوراکها به شمار میروند٬ همچنین خوراکها برای پیگیری وضعیت آبوهوا٬ فهرستهای برترینها و آخرین نتایج جستجو نیز کاربرد دارند.
