فِرانتس آنتوان مِسمِر (به انگلیسی: Franz Anton Mesmer) کاشف نظریهی معروف مغناطیس حیوانی در سال ۱۷۳۴ در اتریش متولد شد و تحصیلات خود را در رشته طب به پایان رساند. ولی بهجای اینکه به طبابت بپردازد اوقات خود را صرف مطالعه برای کشف راه تازه جهت معالجه امراض نمود و موفق شد هیپنوتیزم را برای درمان بسیاری از بیماریهای روحی مورد استفاده قرار دهد. حکومت اتریش به تحریک مخالفین مسمر او را به جرم جادوگری و شعبدهبازی به ترک وطن محکوم کرد و مسمر به فرانسه رفت و در آنجا هم شهرت و موفقیتی بهدست آورد. قدرت او در هیپنوتیزم و تلقین به نفس به حدی بود که در یک جلسه بیماران را خواب میکرد و به وسیله تلقین آنها را مداوا مینمود. باز هم آتش کینه و حسد عدهای از اطبای پولپرست مشتعل شد و لوئی ۱۵ هیئتی را مامور رسیدگی به تحقیق در نحوه معالجت مسمر کرد. این هیئت از مخالفان مسمر بود و او را به کلاهبرداری و شعبدهبازی و عوامفریبی متهم ساختند لذا بار دیگر بهدستور حکومت، مسمر مجبور شد فرانسه را ترک کند. سالهای آخر عمر او در سوئیس به انزوا و مذلت گذشت و وقتی که در ۱۸۱۵ درگذشت کسی حدس نمیزد که درست صد سال پس از مرگ او فروید او را پدر روانشناسی و روانپزشکی جدید و نخستین پیشقدم (پسیکانالیزم) بخواند.[۱]
