غرامت مضاعف (فیلم)
 غرامت مضاعف
Double Indemnity |
|
|---|---|
 باربارا استانویک و فرد مک موری در فیلم |
|
| کارگردان | بیلی وایلدر |
| نویسنده | بیلی وایلدر ریموند چندلر جیمز ام کین رمان |
| بازیگران | باربارا استانویک فرد مک موری ادوارد جی. رابینسون |
| موسیقی | میکلوس روزا |
| تدوین | دوان هریسون |
| توزیعکننده | پارامونت پیکچرز |
| مدت زمان | ۱۰۷ دقیقه |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| زبان | انگلیسی |
| بودجه | ۹۸۰٬۰۰۰ دلار |
| فروش | ۵ میلیون دلار |
| صفحه در وبگاه IMDb |
|
غرامت مضاعف (به انگلیسی: Double Indemnity) فیلمی سینمایی به کارگردانی بیلی وایلدر است که در ۱۹۴۴ ساخته شد. فرد مکموری، باربارا استانویک و ادوارد جی.رابینسون از بازیگران آن هستند.
این فیلم توسط بیلی وایلدر و ریموند چندلر از رمان غرامت مضاعف (۱۹۳۵) اثر جیمز ام.کین اقتباس شده بود.
این فیلم جز شاخصترین نمونههای «فیلم نوآر» به شمار میرود و داستان آن بر اساس جنایتی واقعی بنا شده است که در ۱۹۲۷ اتفاق افتاده بود.
عنوان فیلم به عبارتی حقوقی رایج در شرکتهای بیمه اشاره دارد. برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به غرامت مضاعف (حقوق).
محتویات |
خلاصه داستان [ویرایش]
فیلیس دیتریچستون باربارا استانویک فروشنده بیمه عمر والتر نف فرد مک موری را اغفال می کند تا او را در کشتن شوهرش یاری دهد و مرگ او را یک حادثه جلوه دهند تا فیلیس بتواند از طریق ماده غرامت مضاعف، بیمه عمر شوهرش را طلب کند اما رئیس و دوست صمیمی نف و تحلیلگر بیمه بارتون کییس ادوارد جی.رابینسون به این ماجرا شک می کند...[۱]
درباره فیلم [ویرایش]
- فیلم بر اساس یک داستان واقعی یعنی قتل آلبرت سیندلر توسط همسرش در سال ۱۹۲۷ ساخته شد.
- در ابتدا فیلم با مرگ نف در اتاق گاز به پایان می رسید ولی بیلی وایلدر از این پایان راضی نبود و پایان فیلم تغییر یافت.
- قسمت ۱۶ از فصل نوزدهم سریال کارتونی سیمپسونها با نام بخاطر عشق مو بر گرفته از داستان این فیلم است.
- وودی آلن از این فیلم به عنوان بهترین فیلمی که تا کنون ساخته شده یاد می کند.[۲]
- اداره سانسور آمریکا تا مدتها اقتباس از دو کتاب مشهور جیمز ام کین را ممنوع کرده بود یعنی غرامت مضاعف و پستچی همیشه دوبار زنگ میزند. هر دو داستان تم مشترکی دارند تمایل جنسی، یک مرد معمولی را به جنایت سوق می دهد. در نهایت هر دو کتاب اقتباس سینمایی داشت و تبدیل به دو فیلم مهم نوآر شد. هر دو فیلم در بین ۱۰ فیلم برتر سالهای ۱۹۴۰ قرار گرفتند.[۳]
جوایز [ویرایش]
فیلم در ۷ مورد نامزد اسکار شد ولی درنهایت هیچ جایزه ای به این فیلم تعلق نگرفت.
- نامزدبهترین بازیگر زن باربارا استانویک
- نامزد بهترین کارگردانی بیلی وایلدر
- نامزد بهترین فیلم ژوز سیستورم
- نامزد بهترین فیلمنامه ریموند چندلر و بیلی وایلدر
- نامزد بهترین فیلمبرداری سیاه و سفید جان اف سیتز
- نامزد بهترین موسیقی تن میکلوس روزا
- نامزد بهترین صدابرداری لورن ال رایدر[۴]
نگارخانه [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
|
|||||
