عناصر مداری
عناصر یک مدار (به انگلیسی: Orbital Elements)، پارامترهای مورد نیاز برای تعیین مدار یکتایی -با فرض مدل دو جرم نقطهای پیرو قانونهای حرکت نیوتن و قانون عکس مربع گرانش- هستند.
عناصر کپلری [ویرایش]
عناصر مداری سنتی عناصر ششگانه کپلری هستند، که به تقلید از یوهان کپلر و بر اساس قوانین حرکت سیارهایاش نامگذاری شدهاند. هر مدار توسط شش عنصر کپلری به طور کامل تعریف خواهد شد و مقدار «مبدا» زمان اعتبار پارامترها را مشخص میکند (به دلیل تغییر جزئی مبناها، هر ۵۰ سال یک مبدا جداگانه در نظر گرفته میشود تا تغییرات مبناها اصلاح شود). مدار واقعی (و عناصر مداری آن) اجرام هنگامی که در معرض آشفتگیهای گرانشی قرار میگیرند تغییر میکند بنابراین مدار تعریف شده بوسیله عناصر مداری فقط تقریب ریاضی مداری در یک زمان خاص است که مشخصه مبدا بیان کننده آن است.
دو پارامتر شکل و اندازه بیضی را مشخص میکنند:
- خروج از مرگز (
) - نیمقطر بزرگ (
)
)
)دو پارامتر جهت صفحه مداری را مشخص میکنند:
- انحرف (
) - طول گره صعودی (
)
)
)و سرانجام:
- شناسه حضیض (
)
)- که جهت بیضی را در صفحه مداری مشخص میکند.
- آنومالی متوسط (
)
)که موقعیت مداری جرم را بر روی بیضی مشخص میکند.
منبع [ویرایش]
عناصر مداری ، محمد جواد شریعت زاده
