عفونت فرصت‌طلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عفونت فرصت‌طلب
سمپ D009894

عفونت فرصت‌طلب (opportunistic infection) عفونت ناشی از اندامگانی است که معمولاً باعث بیماری نمی‌شود، مگر در شرایطی که دستگاه ایمنی بدن آسیب دیده باشد. میکروب‌هایی که باعث ایجاد عفونت‌های فرصت‌طلب می‌شوند بطور طبیعی در محیط اطراف انسانها وجود دارند اما نمی‌توانند به افرادی که دستگاه ایمنی سالمی دارند آسیبی برسانند و فقط در کسانی که دستگاه ایمنی آنها ضعیف شده‌است، ایجاد بیماری می‌کند. عفونتهای فرصت طلب اغلب منجر به بیماری پیچیده‌ای می‌شوند که به سرعت تمام بدن را گرفتار می‌سازد.

انواع[ویرایش]

از معمول ترین عفونت‌های فرصت طلب می‌توان به عفونت ریه، عفونت پوستی و عفونت قارچی که سبب برفک (لایه نازک سفید رنگ داخل دهان) و یا عفونت‌های موضعی می‌شود، اشاره کرد.

عفونت‌های فرصت‌طلب عبارتند از: کاندیدیازیس (برفک)، کوکسیدیوزیس، کریپتوکوکوزیس، کریپتوسپوریدوزیس، سایتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس، هرپس زوستر، هیستوپلاسموزیس، مایکوباکتریوم آویوم، پنومونی پنوموسیستس کارینی، سالمونلوزیس، توکسوپلاسموزیس و توبرکولوزیس (سل).

عفونت‌های فرصت‌طلب از علل اصلی ناتوانی و مرگ و میر در مبتلایان به مراحل انتهایی عفونت اچ‌آی‌وی به شمار می‌آیند. عواملی که در افراد با ایمنی طبیعی به ندرت ایجاد بیماری می‌کنند، سبب عفونت‌های شدید در افراد مبتلا به ایدز می‌گردند.

منابع[ویرایش]

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۸ = حروف (ظ – ع – غ – ف - ق).

Wikipedia contributors, "Opportunistic infection," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Opportunistic_infection&oldid=469355753 (accessed January 12, 2012).