عددنویسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عددنویسه یک یا چند نماد یا واژه‌ای در یک زبان طبیعی است، برای نشان دادن یک شماره (عدد). عدد یک مفهوم است که نمی‌توان با چشم آن را دید. درحالی‌که عددنویسه یک نماد هندسی است که برای آن مفهوم به کار می‌رود و با چشم دیده می‌شود. نسبت «عددنویسه» به «عدد» مانند نسبت «واژه» است به «چیزی» که آن واژه به آن اشاره دارد. نمادهای «۱۲»، «دوازده»، «۱۲»، «XII» عددنویسه‌هایی هستند که همگی یک عدد را در پایه ده نمایش می‌دهند.[۱] یک عددنویسه در حقیقت توالی رقم‌ها است.

تاریخچه[ویرایش]

اعداد یک تا ده در سامانه‌های شماره‌نمایی مختلف
هندی ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰
دیوانگری १०
عبری א ב ג ד ה ו ז ח ט י
عربی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
مالایام ൧൦
چینی
سوژو 〡〇
رومی I II III IV V VI VII VIII IX X
تایلندی ๑๐

در آغاز شماره‌ها را با چوبخط نمایش می‌دادند. زمانی دراز طول کشید تا بشر بتواند نشانه‌هایی هندسی برای نمایش شماره‌ها بسازد. این نمادهای نشان‌دهندهٔ عددها پیش از نشانه‌های دیگر ساخته شده‌اند. در آغاز پیدایش شمارش واژه‌های شمارش وابسته به جنس چیزها بود. مثلا واژهٔ بازگویندهٔ پنج مرد با واژهٔ بازگویندهٔ پنج اسب یا پنج قرص نان تفاوت داشت. بعدها پنج بودن ویژگی مشترک آن‌ها شناخته شد و این پنج بودن نام خود را مستقل از جنس چیزها به دست آورد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Numeral، دانشنامه کلمبیا، بازیابی ۱۱ اکتبر ۲۰۰۸
  2. محاسبات عددی، بهمن مهری، چاپ چهارم، تهران، انتشارات آییژ