شیائو جیا

شیائو جیا(چینی:小甲) زاده شده با نام زی گائو(چینی:子高)بر اساس سنن و روایات، شاهی بود از شاهان دودمان شانگ در چین.

سیما کیان، تاریخنگار و نویسنده هان، در کتاب شیجی، او را هفتمین پادشاه شانگ دانسته است که پس از برادرش تای گینگ(چینی:太庚) در سال دینگسی(چینی:丁巳) در تختگاه بو(چینی:亳) به شاهی نشسست و کین شی(چینی:卿士) وزیر اعظم او بود. او هفده سال فرمان راند؛ پس از مرگ به وی عنوان شیائو جیا گفته شد. پس از مرگ وی، برادرش، یونگ جی(چینی:雍己) به پادشاهی رسید.

کتیبه نگاری بر استخوان و لاک لاک پشتان، جیا گو ون که در یینگسو کشف شده، او را ششمین شاه از شاهان شانگ دانسته اند.

منبع

• تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴
• دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴