تانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چِنگ تانگ(به زبان چینی:商湯)(زاده۱۶۱۷_مرگ۱۵۸۸ (پیش از میلاد)) بنیادگذار و پادشاه دودمان شانگ در چین بود. نام اصلی او زی‌لو(Zi Lü 子履) بود و پس از مرگ به نام تانگ شناخته شد.

تانگ با براندازی امپراتور جیه واپسین فرمانروای دودمان شیا بر سر کار آمد. او پیش از پادشاهی هفده سال بر قبیله خویش فرمان می‌راند و در این زمان خردمندان را بر سر کارهای مهم گمارد و بخش‌های قدرتش را فراهم ساخت. آنگاه که فرود دودمان شیا را دید با آنان به جنگ پرداخت و پس از یازده جنگ سرزمینهای بسیاری را به چنگ آورد و دولتهای چندی را نیز فرمانبر خود ساخت. پس از اینکه دولت شیا با شورش درونی روبرو شد سرانجام در ۱۶۰۰ (پیش از میلاد) تانگ به پیروزی پایانی رسید و جیه را نیز تا پایان زندگیش از کشور تبعید کرد.

بسیاری از چینیان به تانگ به دیده احترام می‌نگرند. او باج و خراج را کاهش داد و از نرخ خدمت سربازی اجباری کاست. او نفوذش را در راستای رود زرد گسترد و بسیاری از سرزمینهای دوردست را خراجگذار خود نمود. او همچنین آنیانگ را پایتخت تازه خود نمود. امپراطوری گرکپو که بعد از امپراطوری تانگ به وسیلهٔ نیماها تاسیس شد و 1598 سال پا بر جا ماند. از نظر مورخین قدرتمندترین امپراطوری در طول تاریخ چین است به طوری که هی حکومتی قدرت مقابلهبا ان را نداشت. این امپراطوری امپراطوری های بیو و گوگوریو و هان و چین را برای مدت 759 سال تحت سلطهٔ خود قرار داد.