سنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محل برگزاری جلسات سنای امپراتوری روم

سِنا نوعی مجلس قانون‌گذاری است که اعضای آن را اعیان و اشراف و اشخاص باتجربه و سالخورده تشکیل می‌دهند. در نظام‌های قانون‌گذاری دو مجلسی به مجلس اعلی معمولاً سنا گفته می‌شود.

سنا از واژه لاتین سناتوس (senātus) گرفته شده که از واژه (senex) به معنی مرد سالخورده می‌آید. سناتور به معنی عضو مجلس سنا است.

جستارهای وابسته[ویرایش]