زبان نیاسامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان نیاسامی نیازبان احتمالی زبان‌های سامی می‌باشد. این زبان به احتمال در ۵۷۰۰ سال پیش گویشورانی داشته‌است و خاستگاه آن به احتمال در شبه‌جزیره عربستان، شام یا شمال میان‌رودان بوده‌است. این زبان خود زیرمجموعهٔ گروه بزرگ‌تر زبان‌های آفریقایی-آسیایی بوده‌است.

ضمیرهای شخصی در زبان نیاسامی[ویرایش]

شخص مفرد مثنی جمع
اول‌شخص *ʔanāku * , ʔaniya *niyaħnū, *niyaħnā
دوم‌شخص مذکر *ʔanka → *ʔanta *ʔantunā *ʔantunū
مؤنث *ʔanti *ʔantinā
سوم‌شخص مذکر *suʔa *sunā *sunū
مؤنث *siʔa *sinā

شماره‌های اصلی[ویرایش]

پارسی نیاسامی
یک *ḥad-, *ʻišt-
دو *ṯin-, *kilʼ-
سه *śalāṯ-*ṯalāṯ-
چهار *arbaʻ-
پنج *ḫamš-
شش *šidṯ-
هفت *šabʻ-
هشت *ṯamān-
نه *tišʻ-
ده *ʻaśr-

منبع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Proto-Semitic language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Proto-Semitic_language&oldid=471602180 (accessed January 27, 2012).