زبان نیاسامی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبان نیاسامی نیازبان احتمالی زبانهای سامی میباشد. این زبان به احتمال در ۵۷۰۰ سال پیش گویشورانی داشتهاست و خاستگاه آن به احتمال در شبهجزیره عربستان، شام یا شمال میانرودان بودهاست. این زبان خود زیرمجموعهٔ گروه بزرگتر زبانهای آفریقایی-آسیایی بودهاست.
ضمیرهای شخصی در زبان نیاسامی [ویرایش]
| شخص | مفرد | مثنی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| اولشخص | *ʔanāku * , ʔaniya | *niyaħnū, *niyaħnā | ||
| دومشخص | مذکر | *ʔanka → *ʔanta | *ʔantunā | *ʔantunū |
| مؤنث | *ʔanti | *ʔantinā | ||
| سومشخص | مذکر | *suʔa | *sunā | *sunū |
| مؤنث | *siʔa | *sinā | ||
شمارههای اصلی [ویرایش]
| پارسی | نیاسامی |
|---|---|
| یک | *ḥad-, *ʻišt- |
| دو | *ṯin-, *kilʼ- |
| سه | *śalāṯ- → *ṯalāṯ- |
| چهار | *arbaʻ- |
| پنج | *ḫamš- |
| شش | *šidṯ- |
| هفت | *šabʻ- |
| هشت | *ṯamān- |
| نه | *tišʻ- |
| ده | *ʻaśr- |
منبع [ویرایش]
Wikipedia contributors, "Proto-Semitic language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Proto-Semitic_language&oldid=471602180 (accessed January 27, 2012).
