زاکسن‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زاکسن‌ها (زبان لاتین:Saxones؛زبان انگلیسی باستان:Seaxe؛زبان آلمانی پایین:Sachsen) کنفدراسیونی از ژرمن‌ها در دشت‌های شمال آلمان بودند که برخی از آنان در اوایل قرون وسطی به بریتانیا مهاجرت کرده و به عنوان بخشی از اقوام آنگلوساکسون ، اولین پادشاهی متحد انگلستان را تشکیل دادند.

زاکسن‌ها احتمالاً نخستین ساکنان منطقه هولشتاین بوده‌اند. ساکسون‌ها در این منطقه با اقوام آنگل‌ها همسایه بودند و در نتیجه ، میان آنها روابط خانوادگی وجود داشت. در قرون وسطی ارتباطات تجاری میان ساکسون‌های بریتانیا و مردم بالتیک تاثیرات فراوانی بر هردو طرف نهاد.

منابع[ویرایش]