زالوی شانزده‌چنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زالوی شانزده‌چنگ
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: پهن‌کرمان
رده: تک‌میزبانان
راسته: Monopisthocotylea
تیره: Gyrodactylidae
سرده: Gyrodactylus
گونه: G. salaris
نام علمی
Gyrodactylus salaris
مالمبرگ، ۱۹۵۷
A warning sign in Scotland

زالوی شانزده‌چنگ که کپلک آزادماهی هم نامیده شده انگل برون‌زی تک‌میزبان است که بیشتر بر روی پوست ماهیان آب شیرین و به‌ویژه بر روی پوست آزادماهی اطلس زندگی می‌کند.

زالوی شانزده‌چنگ اندامی در پس خود دارد که به شکل شانه‌ای با شانزده چنگ است و برای اتصال این انگلل به بدن میزبان به‌کار می‌رود. زالوی شانزده‌چنگ را با چشم غیرمسلح نمی‌توان دید اما با ذره‌بین قابل مشاهده است.

این کرم زالووار، به هنگام تغدیه، بخش جلویی بدن خود را با غذه‌هایی که در سر خود دارد به بدن میزبان محکم می‌کند. سپس، حلق خود را به دهان خود می‌آورد و محلولی گوارشی را ترشح می‌کند که پوست ماهی را در خود حل می‌کند. پوست حل شده و مخاط پس از آن به اندرونه کرم مکیده می‌شوند.

اگر شمار زیادی از زالوهای شانزده‌چنگ به ماهی بچسبند باعث ایجاد زخم‌هایی بزرگ بر روی پوست ماهی می‌شوند که این خود می‌تواند عفونت‌های بعدی را همراه داشته‌باشند.

نوزادان زالوهای شانزده‌چنگ تقریباً به بزرگی خودشان به دنیا می‌آیند و نوزادان این نوزدان نیز از همان آغاز در بدن آنها در حال رشد هستند.

در دهه ۱۹۷۰ ورود زالوهای شانزده‌چنگ به زیستگاه آزادماهی‌های اطلس در آب‌های شیرین نروژ باعث از دست رفتن فاجعه‌بار شماری زیادی از آنها شد. تا سال ۲۰۰۱ زالوهای شانزده‌چنگ باعث شدند تا جمعیت ازادماهی‌های اطلس در ۴۱ رودخانه نروژ تقریباً به طور کامل از دست برود.


منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "Gyrodactylus salaris،" Wikipedia, The Free Encyclopedia، (accessed December 23, 2010).

پیوند به بیرون[ویرایش]