راه‌های افتخار (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
راه‌های افتخار
کارگردان استنلی کوبریک
نویسنده استنلی کوبریک، كالدر ويلينگهام، جيم تامپسن
بازیگران كرك داگلاس، رالف ميكر، جرج مكريدي، وين موريس، ريچارد آندرسن، جوزف توركل
موسیقی جرالد فراید
تاریخ انتشار ۱۹۵۷
مدت زمان ۸۷ دقیقه
زبان انگلیسی
بودجه ۹۳۵ هزار دلار
صفحه در وب‌گاه IMDb

راه‌های افتخار (به انگلیسی: Paths of Glory)‏ فیلمی است به کارگردانی استنلی کوبریک و محصول سال ۱۹۵۷ است.

نمایش این فیلم بخاطر ترسیم چهره منفی از ارتش فرانسه، در این کشور ممنوع شد.[۱] در اسپانیا نیز بخاطر نگرش ضد نظامی اش از سوی ژنرال فرانسیسکو فرانکو ممنوع شد و در سال ۱۹۸۶ در حالیکه ۱۱ سال از مرگ فرانکو می گذشت منتشر شد. در آلمان بخاطر حفظ روابط با فرانسه به مدت دو سال از نمایش فیلم جلوگیری به عمل آمد.

در جریان فیلمبرداری، استنلی کوبریک با کریستین کوبریک (آن زمان کریستین هارلن) که اجرای خوانندگی انتهای فیلم را بر عهده داشت آشنا شد. او از دومین همسر خود جدا شده بود و با استنلی ازدواج کرد و تا پایان عمر او یعنی سال ۱۹۹۹ همراه او بود.

داستان [ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

در زمان جنگ جهانی اول ارتش فرانسه در یک حمله غیر ممکن سعی می‌کند تا کمی از خاک تصرف شده توسط دشمن را باز پس گیرد که با شکست مواجه می‌شود بنابراین ارتش برای جلوگیری از انتقادها سه سرباز را به علت عقب نشینی در هنگام حمله و سرپیچی از دستورات به پای میز محاکمه می کشاند.

پایان خطر لوث‌شدن

منابع [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]