دیربورن، میشیگان
 |
گمان میرود که این مقاله ممکن است ناقض حق تکثیر باشد، اما بدون داشتن منبع امکان تشخیص قطعی این موضوع وجود ندارد. اگر میتوان نشان داد که این مقاله حق نشر را زیر پا گذاشته است، لطفاً مقاله را در ویکیپدیا:مشکلات حق تکثیر فهرست کنید. اگر مطمئنید که مقاله ناقض حق تکثیر نیست، شواهدی را در این زمینه در همین صفحهٔ بحث فراهم آورید. خواهشمندیم این برچسب را بدون گفتگو برندارید. |
| دیربورن، میشیگان Dearborn, Michigan |
|
|---|---|
| — شهر — | |
| City of Dearborn | |
 |
|
| شعار: "Home Town of Henry Ford" | |
 |
|
| مختصات: ۴۲°۱۸′۴۰.۷۹″ شمالی ۸۳°۱۲′۴۸.۵۳″ غربی / ۴۲.۳۱۱۳۳۰۶° شمالی ۸۳.۲۱۳۴۸۰۶° غربیمختصات: ۴۲°۱۸′۴۰.۷۹″ شمالی ۸۳°۱۲′۴۸.۵۳″ غربی / ۴۲.۳۱۱۳۳۰۶° شمالی ۸۳.۲۱۳۴۸۰۶° غربی | |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| ایالت |  میشیگان |
| شهرستان | وین |
| تاریخ تاسیس | ۱۷۸۶ |
| روستا شدن | ۱۹۲۷ |
| تاریخ شهرشدن | ۱۸۹۳ |
| فرمانداری | |
| • نوع | شهر |
| • شهردار | John B. O'Reilly, Jr |
| مساحت | |
| • جمعاً | ۶۳٫۳ km۲ (۲۴٫۵ sq mi) |
| • زمین | ۶۳٫۱ km۲ (۲۴٫۴ sq mi) |
| • آب | ۰٫۲ km۲ (۰٫۱ sq mi) |
| ارتفاع | ۱۸۰ m (۵۹۱ ft) |
| جمعیت (براوردهای سال ۲۰۱۱) | |
| • کل | ۹۷٬۱۴۴ |
| منطقه زمانی | EDT (یوتیسی ۵-) |
| • تابستان | EDT (یوتیسی ۴) |
| زیپکدها | |
| پیششماره تلفن | ۳۱۳ |
| FIPS code | ۲۶-۲۱۰۰۰ |
| شناسهی GNIS feature ID | ۰۶۲۴۴۳۲ |
| وبگاه | www.cityofdearborn.org |
دیربورن (به انگلیسی: Dearborn) نام شهری است در شمال آمریکا در ایالت میشیگان.
شهرک میچ یکی از شهرک های این شهر است که دارای یک مسجد جامع، منارههای بلند و میدانی با نمادهای عربی و رستوران، بخشی از این شهر را همانند کشورهای خاورمیانه ساختهاست. از آنجایی که دیربورن به عنوان زادگاه شرکت «فورد» شناخته شدهاست، میتوان گفت این شهر، جایی است که میانههای شرق و غرب به هم میپیوندد[۱].
یک سوم جمعیت شهر صد هزار نفری دیربورن را مردم عرب تشکیل می دهند. این مهاجرتها بیشتر به جهت اشتغال در صنعت اتومبیل در این منطقه صورت گرفت. خیابان «وارن» در دیربورن مرکز زندگی عربی در این منطقهاست. در دهههای گذشته، از زمانی که تعدادی از مهاجران عرب شروع به تاسیس رستورانهای خاورمیانهای، سوپرها و بوتیکها کردند، این منطقه توسعه بیشتری یافتهاست. یکی از برجستهترین و مردمیترین کسبوکاری که در این مدت ایجاد شده، صنایع غذایی شتیلا است. در سال ۱۹۷۹، شیرینیپزی به سبک عربی در این منطقه باز شدهاست. برخی از فروشگاهها نیز تا حد داشتن شعب در مناطق دیگر رشد کردهاند[۲]
آمال شتیلا، مدیر شیرینیپزی و خواهر ریاد شتیلا، صاحب آن، در سال ۱۹۸۹ از لبنان همراه با برادرش به امید شروع کسبوکاری جدید به این کشور مهاجرت کردند. آمال میگوید: «کشور ما در شرایط جنگ بود، ما برای دیدن خانواده به اینجا آمدم تا مدتی را در اینجا باشم که با شروع کار موادغذایی و موفقیت آن در اینجا ماندگار شدیم.»فعالیت اقتصادی آنان همچون بسیاری دیگر در این منطقه رشد کردهاست. او میگوید: «جامعه اینجا نسبت به گذشته بسیار رشد کردهاست و هر کسی کسبوکار خود را دارد.» [۳] [۴] [۵]
جاذبههای شهر[ویرایش]
یکی از جاذبههای دیربورن این است که همانند کشورهای عربی، محله و مناطقی وجود دارد که از ساکنانش بوی عود عربی به مشام میرسد. خانمهای آن محلات با لباسهای عربی و حجاب کامل اسلامی در آن رفتوآمد میکنند و صدای موسیقیهای عربی و عربی- آمریکایی نیز از خنه هایشان به گوش میرسد[۶]
صنعت خودروسازی شهر هم به نحوی اجتنابناپذیر به این جامعه کوچک عربی گره خوردهاست. به طور مثال شرکت فورد افراد عرب تبار بسیاری را در خود و در مشاغلی از خط تولید تا مدیران اجرایی استخدام کردهاست. [۷] [۸]
موزه فورد و موزه عربی- آمریکایی[ویرایش]
«موزه هنری فورد و سرزمین سبز» یکی از موزههای شهر دیربورن است که سالانه بیش از یک میلیون بازدیدکننده به این منطقه میآیند.
موزه دیگری که تلفیق زیبای زندگی غرب و شرق را به نمایش گذاشتهاست، موزه ملی عرب – آمریکاست. این موزه در سال گذشته ۵۶ هزار بازدیدکننده داشته و همچنین اولین موسسه ملی در زمینه جمعآوری داستانهای مشترک عرب و آمریکاست که همراه بسیاری از برنامههای مرتبط از جمله زبانشناسی در زبان محاورهای این دسته مردم به نمایش میگذارد.
آنا آمری، مسوول موزه در این رابطه گفته است
مردم نمیتوانند تصور کنند که از فرهنگهای ملل مختلف جهان چقدر میتوانند هم بهره ببرند و از یکدیگر بیاموزند[۹]
