دیربورن، میشیگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دیربورن)
پرش به: ناوبری، جستجو
دیربورن، میشیگان
Dearborn, Michigan
—  شهر  —
City of Dearborn
شعار: "Home Town of Henry Ford"
موقعیت در شهرستان وین و در ایالت میشیگان
مختصات: ۴۲°۱۸′۴۰.۷۹″ شمالی ۸۳°۱۲′۴۸.۵۳″ غربی / ۴۲.۳۱۱۳۳۰۶° شمالی ۸۳.۲۱۳۴۸۰۶° غربی / 42.3113306; -83.2134806مختصات: ۴۲°۱۸′۴۰.۷۹″ شمالی ۸۳°۱۲′۴۸.۵۳″ غربی / ۴۲.۳۱۱۳۳۰۶° شمالی ۸۳.۲۱۳۴۸۰۶° غربی / 42.3113306; -83.2134806
کشور Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
ایالت Flag of Michigan.svg میشیگان
شهرستان وین
تاریخ تاسیس ۱۷۸۶
روستا شدن ۱۹۲۷
تاریخ شهرشدن ۱۸۹۳
فرمانداری
 • نوع شهر
 • شهردار John B. O'Reilly, Jr
مساحت
 • جمعاً ۶۳٫۳ km۲ (۲۴٫۵ sq mi)
 • زمین ۶۳٫۱ km۲ (۲۴٫۴ sq mi)
 • آب ۰٫۲ km۲ (۰٫۱ sq mi)
ارتفاع ۱۸۰ m (۵۹۱ ft)
جمعیت (براوردهای سال ۲۰۱۱)
 • کل ۹۷٬۱۴۴
منطقه زمانی EDT (یوتی‌سی ۵-)
 • تابستان  EDT (یوتی‌سی ۴)
زیپ‌کدها
پیش‌شماره تلفن ۳۱۳
FIPS code ۲۶-۲۱۰۰۰
شناسهٔ GNIS feature ID ۰۶۲۴۴۳۲
وب‌گاه www.cityofdearborn.org

دیربورن (به انگلیسی: Dearborn) نام شهری است در شمال آمریکا در ایالت میشیگان.

شهرک میچ یکی از شهرک‌های این شهر است که دارای یک مسجد جامع، مناره‌های بلند و می‌دانی با نمادهای عربی و رستوران، بخشی از این شهر را همانند کشورهای خاورمیانه ساخته‌است. از آنجایی که دیربورن به عنوان زادگاه شرکت «فورد» شناخته شده‌است، می‌توان گفت این شهر، جایی است که میانه‌های شرق و غرب به هم می‌پیوندد[۱].

Parklane Towers Dearborn Michigan.JPG

یک سوم جمعیت شهر صد هزار نفری دیربورن را مردم عرب تشکیل می‌دهند. این مهاجرت‌ها بیشتر به جهت اشتغال در صنعت اتومبیل در این منطقه صورت گرفت. خیابان «وارن» در دیربورن مرکز زندگی عربی در این منطقه‌است. در دهه‌های گذشته، از زمانی که تعدادی از مهاجران عرب شروع به تاسیس رستوران‌های خاورمیانه‌ای، سوپرها و بوتیک‌ها کردند، این منطقه توسعه بیشتری یافته‌است. یکی از برجسته‌ترین و مردمی‌ترین کسب‌وکاری که در این مدت ایجاد شده، صنایع غذایی شتیلا است. در سال ۱۹۷۹، شیرینی‌پزی به سبک عربی در این منطقه باز شده‌است. برخی از فروشگاه‌ها نیز تا حد داشتن شعب در مناطق دیگر رشد کرده‌اند[۲]

آمال شتیلا، مدیر شیرینی‌پزی و خواهر ریاد شتیلا، صاحب آن، در سال ۱۹۸۹ از لبنان همراه با برادرش به امید شروع کسب‌وکاری جدید به این کشور مهاجرت کردند. آمال می‌گوید: «کشور ما در شرایط جنگ بود، ما برای دیدن خانواده به اینجا آمدم تا مدتی را در اینجا باشم که با شروع کار موادغذایی و موفقیت آن در اینجا ماندگار شدیم.»فعالیت اقتصادی آنان همچون بسیاری دیگر در این منطقه رشد کرده‌است. او می‌گوید: «جامعه اینجا نسبت به گذشته بسیار رشد کرده‌است و هر کسی کسب‌وکار خود را دارد.»[۳][۴][۵]

جاذبه‌های شهر[ویرایش]

موزه ملی عرب – آمریکا

یکی از جاذبه‌های دیربورن این است که همانند کشورهای عربی، محله و مناطقی وجود دارد که از ساکنانش بوی عود عربی به مشام می‌رسد. خانم‌های آن محلات با لباس‌های عربی و حجاب کامل اسلامی در آن رفت‌وآمد می‌کنند و صدای موسیقی‌های عربی و عربی- آمریکایی نیز از خنه هایشان به گوش می‌رسد[۶]

صنعت خودروسازی شهر هم به نحوی اجتناب‌ناپذیر به این جامعه کوچک عربی گره خورده‌است. به طور مثال شرکت فورد افراد عرب تبار بسیاری را در خود و در مشاغلی از خط تولید تا مدیران اجرایی استخدام کرده‌است.[۷][۸]

موزه فورد و موزه عربی- آمریکایی[ویرایش]

«موزه هنری فورد و سرزمین سبز» یکی از موزه‌های شهر دیربورن است که سالانه بیش از یک میلیون بازدیدکننده به این منطقه می‌آیند.

FordGlassHouse.jpg

موزه دیگری که تلفیق زیبای زندگی غرب و شرق را به نمایش گذاشته‌است، موزه ملی عرب – آمریکاست. این موزه در سال گذشته ۵۶ هزار بازدیدکننده داشته و همچنین اولین موسسه ملی در زمینه جمع‌آوری داستان‌های مشترک عرب و آمریکاست که همراه بسیاری از برنامه‌های مرتبط از جمله زبانشناسی در زبان محاوره‌ای این دسته مردم به نمایش می‌گذارد.

آنا آمری، مسوول موزه در این رابطه گفته است

مردم نمی‌توانند تصور کنند که از فرهنگ‌های ملل مختلف جهان چقدر می‌توانند هم بهره ببرند و از یکدیگر بیاموزند[۹]


منابع[ویرایش]