ده قبیله گمشده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ده قبیله گمشده به ده قبیله بنی اسراییل اطلاق می‌شود که سرنوشت آنان پس از اخراج به دست آشوریان در سال ۷۲۲ قبل از میلاد معلوم نمی‌باشد. بسیاری ملتها و افراد سعی کرده‌اند که خود را باقی‌مانده این ده قبیله بیان کنند. در دیدگاه آخرالزمانی یهودی و مسیحی این ده قبیله در آخرالزمان پیدا شده و به ارض مقدس باز می‌گردند.

در کتاب مقدس[ویرایش]

اخراج اسرائیل توسط آشوریان.

در کتاب مقدس یعقوب نبی دارای ۱۲ پسر است. این ۱۲ پسر هر یک تشکیل یک قبیله داده و قوم اسراییل را تشکیل می‌دهند. بعد از اتمام پادشاهی سلیمان بین جانشینان او اختلاف افتاد. ده قبیله از ۱۲ قبیله اسراییل رهوبوام پسر سلیمان را به عنوان شاه خود قبول نکردند. این قبایل روبن، ایساکر، زبولون، دن، نفتالی، گد، آشر، افراییم و مناسه بودند. قبایل یهودا و لوی به رهوبوام پایبند ماندند و پادشاهی یهودا را تشکیل دادند. در سال ۷۳۲ قبل از میلادی پادشاه آشوریان به رهبری تیگلات-پیلسر سوم به پادشاهی اسراییل حمله کرد و بخشی از زمینهای آن را گرفت. مردم قبایل اسراییل زندانی شدند و به منطقه بین النهرین کوچانده شدند. اسراییل با زمینهای کمتری به حیات خود ادامه داد تا در سال ۷۲۵ قبل از میلاد آشوریان دوباره حمله کرده و اینبار تمامی مردم را اسیر کنند. بعد از این زمان از سرنوشت این قبایل چیزی در دست نیست. در متون یهودی بسیار پیشبینی شده است که در آخرالزمان این ده قبیله دوباره پیدا شده و به ارض مقدس باز خواهند گشت.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ten Lost Tribes»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۷ تیر ۱۳۹۳).