نایبند، دهستانی است از توابع بخش چاهمبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر ایران.[۱]
تاریخ و وجه تسمیه نایبند [ویرایش]
رضا طاهری. در کتاب از مروارید تا نفت ( تاریخ خلیج فارس) می نویسد: نابندـ ناوبند= ناو + بند كه از بنادر قدیم ایرانی است . ناو به معنای محل عبور آب چون ناودان است. كلمه ناو به معنای كشتی نیز هست. نایبند امروز و نابند و ناوبند قدیم جغرافیایی خلیجیشكل دارد و این خلیج كه بخش وسیعی از آن كوهستانی نیز هست، لنگرگاه مناسبی برای كشتی های بازرگانی قدیم بهخصوص در ایام توفان فراهم میكرده است. همچنین نزدیكی ناوبند با آبانبارهای چشمه بیدخون برخی از دریانوردان را به برداشت آب از آبانبارهای پایین دست چشمه ناگزیر میكرده است. نایبند كه یاقوتحموی نابند یا ناوپد میخواندش و مقدسی نابند آوردهاست و بهمعنی پناهگاه یا حافظ كشتی هاست . بد، پت یا پات به معنای حفاظت و نگهبانی است. پس نایبند: ناوبند: نابند: نابد: نهبد: نه+ بد: نهپد= نهپات= مكان محافظت كننده نیز معنا میدهد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۳۷ نفر (۱٬۶۳۲ خانوار) بودهاست.[۲] در دی ماه 1391 بدنبال ایجاد شهرستان عسلویه، با تغییراتی این محدوده جمعیتی نیز به دو دهستان نایبند و دهستان چاهمبارک تبدیل گردید.
- از مروارید تا نفت / تاریخ خلیج فارس از بندر کنگان تا عسلویه، رضا طاهری، انتشارات داستاسرا
