دمای خودآتشگیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دمای خودآتشگیری پایین ترین دمایی است که یک ماده بدون هیچ محرک خارجی مانند جرقه یا شعله در جو معمولی خود به خود آتش می‌گیرد. این دما باید بتواند انرژی فعال‌سازی مورد نیاز برای احتراق را فراهم کند.

دمای خودآتشگیری برخی مواد[ویرایش]

چون در دماهای پایین تر بیشتر طول می‌کشد تا کاغذ خود به خود آتش گیرد، برای همین در منابع گوناگون دماهای متفاوتی آمده‌است.[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Diethyl Ether - Safety Properties".  by Wolfram|Alpha curated data, 2009; Wolfram Mathematica ChemicalData
  2. "Fuels and Chemicals - Auto Ignition Temperatures".  depending on grade
  3. "Butane - Safety Properties".  by Wolfram|Alpha curated data, 2009; Wolfram Mathematica ChemicalData
  4. Jens Borch, Richard E. Mark, M. Bruce Lyne. Handbook of Physical Testing of Paper. 
  5. Tony Cafe. "Physical Constants for Investigators". Journal of Australian Fire Investigators.  Unknown parameter |note= ignored (help)
  6. "Hydrogen - Safety Properties".  by Wolfram|Alpha curated data, 2009; Wolfram Mathematica ChemicalData
  7. Forest Products Laboratory (1964). "IGNITION AND CHARRING TEMPERATURES OF WOOD". Forest Service U. S. Department of Agriculture. 

پیوند به بیرون[ویرایش]