درستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

درستی در معنای محاوره‌ای به شرایطی دلالت دارد که عملی مورد قبول انجام شده است. هنگامی که واژه ی درست یا نادرست را بکار می بریم لازم است مشخص کنیم که منظور درست و نادرست از منظر اخلاق است یا درست و نادرست از منظر منطق.چرا که واژگان درست و نادرست در این دو علم معناهای متفاوتی را دارا هستند.

  • صفت مقابل با درست، نادرست است.
  • علمی که به مطالعه‌ی درستی یا نادرستی استدلال‌ها می پردازد علم منطق نام دارد.
  • علمی که به مطالعه ی درستی یا نادرستی رفتارها از منظر هنجاری می پردازد علم اخلاق نام دارد.
  • در دستگاه معرفت شناسی رئالیستی (واقع‌گرایانه) این واژه اشاره دارد به انطباق میان گزاره‌ی ذهنی و واقعیت عینی.

در منطق فازی [ویرایش]

در منطق فازی عضویت گزاره‌ها در دسته‌ی گزاره‌های درست، و عضویت گزاره‌ها در دسته‌ی گزاره‌های نادرست، یک عدد بین ۰ تا ۱ است. به این معنا که یک گزاره الزاما ۱۰۰٪ درصد ممکن است درست (یا نادرست) نباشد بلکه تا حدی درست باشد. مثلا می‌توان گفت میزان عضویت این گزاره در دسته‌ی گزاره‌های درست ۷۰٪ است.

جستارهای وابسته [ویرایش]