داگلاس سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۴۵′۰″ شمالی ۲۴°۰۳′۰″ غربی / ۵۰.۷۵۰۰۰° شمالی ۲۴.۰۵۰۰۰° غربی / 50.75000; -24.05000

سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲
C-124C Globemaster II.jpg
سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲
نوع هواپیما هواپیمای ترابری نظامی، ترابری سنگین هوایی
شرکت سازنده شرکت هواپیمایی داگلاس
نخستین پرواز ۲۷ نوامبر ۱۹۴۹
تاریخ رونمایی ۱۹۵۰
بازنشستگی ۱۹۷۴ (نیروی هوایی ایالات متحده)
بکارگیرنده (ها) نیروی هوایی ایالات متحده
گارد ملی هوایی ایالات متحده
اندوخته نیروی هوایی ایالات متحده
آغاز ساخت ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۵
تعداد ساخته‌شده ۴۴۸ (۹ فروند موجود)
توسعه یافته از داگلاس سی-۷۴ گلوبمستر
توسعه یافته به داگلاس سی-۱۳۲ (ساخته نشده)

هواپیمای داگلاس سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲ (به انگلیسی: Douglas C-124 Globemaster II) با نام مستعار "الد شکی" (Old Shaky)، یک هواپیمای حمل و نقل سنگین بارهای هوایی است که توسط شرکت هواپیماسازی داگلاس در لانگ بیچ کالیفرنیا ساخته شد.
سی-۱۲۴ هواپیمای اصلی پیشکاران حمل و نقل هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MATS) در بین سال های دهه ۱۹۵۰ و ابتدای دهه ۱۹۶۰ میلادی بود پیش از این که سی-۱۴۱ استارلیفتر به کار گرفته شود. این هواپیما در خدمت خدمات حمل و نقل هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده بود، پس از آن با از هم پاشیدن این واحد برای فرماندهی ترابری نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MAC)، واحدهایی از اندوخته نیروی هوایی و تا سال ۱۹۷۴ برای گارد ملی هوایی ایالات متحده خدمت کرد.

طراحی و رشد[ویرایش]

هواپیمای سی-۱۲۴ در بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ به دست شرکت هواپیمایی داگلاس از روی طراحی جنگ جهانی دوم هواپیمای داگلاس سی-۷۴ گلوبمستر و بر پایه درس های آموخته شده در محاصره برلین توسعه یافت. نیروی رانشی هواپیما به دست چهار موتور پیستونی آر-۴۳۶۰ پرت اند ویتنی برآورده می شد که هرکدام ۳٬۸۰۰ اسب بخار نیرو زایش می کردند. ویژگی طراحی سی-۱۲۴ داشتن دو درب بزرگ لولایی و یک سطح شیب دار هیدرولیکی در دماغه و به همچنین یک آسانسور باری زیر بخش پشتی هواپیما بود. سی-۱۲۴ می توانست ۳۱٬۱۰۰ کیلوگرم (۶۸٬۵۰۰ پوند) بار جابه جا نماید، دهانه بخش بار آن ۲۳ متر و دارای دو بالابر جاداده شده در بالا بود که هرکدام می توانستند ۳٬۸۰۰ کیلوگرم بار را بلند کنند. با نام یک جابه جا کننده این هواپیما می توانست تانک ها، جنگ افزارها، کامیون ها و دیگر تجهیزات سنگین را جابه جا نماید، هنگامی که در نقش جابه جا کننده مسافر بود می توانست ۲۰۰ سرباز آکنده از تجهیزات را روی دو عرشه خود داشته باشد و یا ۱۲۷ برانکارد بیماران را به همراه پرستارانشان جابه جا کند. سی-۱۴۱ تنها هواپیمایی در زمان خود بود که می توانست تجهیزات سنگین مانند تانک ها و بلدوزرها را بدون از هم بازکردن آن ها جابه جا کند.
نخستین پرواز سی-۱۲۴ ۲۷ نوامبر ۱۹۴۹ انجام شد و سی-۱۲۴ اِی در ماه می ۱۹۵۰ واگذار شد، سی-۱۴۱سی مدل پسین بود، که قدرت موتورهای قدرتمندتر داشت و یک رادار آب و هوایی مدل اِی پی اس-۴۲ (APS-41) به شکل یک سازه انگشتانه مانند روی دماغه آن جاداده شده بود. گرم کننده های سوختنی جاداده شده در نوک بال ها برای گرم کردن کابین به آن افزوده شد و سطح بال و دم هواپیما را از یخ زدن باز می داشت. هواپیماهای سی-۱۴۱ مدل ای پس از آن با این تجهیزات بهبود یافتند.
همچنین سی-۱۲۴ نخستین هواپیمایی بود که بخش قدرت کمکی (APU) روی آن جا داده شد.
یک سی-۱۲۴سی، به شماره سریال ۱۰۶۹-۵۲ با نام جی سی-۱۲۴سی برای آزمایش موتور توربوپراپ ایکس تی ۵۷ پرت اند ویتنی با قدرت ۱۵٬۰۰۰ اسب بخار که در دماغه جاداده می شد استفاده شد.

تاریخچه کاری[ویرایش]

نخستین واگذاری ۴۴۸ فروند از این هواپیما از ماه می ۱۹۵۰ آغاز شد و تا ۱۹۵۵ ادامه پیدا کرد، سی-۱۲۴ در درازای جنگ کره به کار گرفته شد، همچنین برای همکاری در ماموریت های رساندن بار در ماموریت یخبندان ژرف در آنتاریکتا نیز از آن استفاده شد. این هواپیما ها ماموریت های باربری سنگین ایالات متحده در سرتاسر جهان را انجام می داد شامل پروازهایی به جنوب آسیا، آفریقا و هرجای دیگر. از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ تسلیحات تور را از راه اقیانوس اطلس به انگلستان جابه جا می کردند.هواپیماهای سی-۱۲۴ همچنین در درازای جنگ ویتنام به طور گسترده مواد و تجهیزات را بین ایالات متحده و ویتنام جابه جا می کردند. پیش از آن که سی-۵اِی کاربردی شود، هواپیمای سی-۱۲۴ و خواهرش سی-۱۳۳ تنها هواپیماهایی بودند که می توانستند بارهای بسیار بزرگ را جابه جا نمایند.

سی-۱۲۴ در پیما

فرماندهی راهبرد هوایی نیروی هوایی ایالات متحده (SAC) کاربر نخستین سی-۱۲۴ گلوبمستر با به کارگیری ۵۰ فروند از آن از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۲ بود، چهار اسکادران از این فرماندهی دربرگیرنده اسکادران های پشتیبانی راهبردی نخست، دوم، سوم و چهارم نمونه این هواپیما را بکار می بردند، جابه جایی سلاح های هسته ای بین پایگاه های هوایی و جابه جایی هوایی کارکنان و تجهیزات در درازای مانورهای نظامی و صف آرایی های خارج از کشور کار اصلی آن ها بود.

یک سی-۱۲۴ اِی نخستین در جنگ کره

پیشکاران ترابری هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MATS) تا ژانویه ۱۹۶۶ کاربر اصلی این هواپیما بود، هنگامی که این ارگان به فرماندهی ترابری هوایی نظامی (MAC) نام گردانی شد، در درازای چند سال پیروی از ساختار این فرماندهی، نمونه های به جامانده هواپیما به اندوخته نیروی هوایی ایالات متحده (AFRES) و گارد ملی هوایی ایالات متحده (ANG) فرستاده شدند این فرستادن در ۱۹۷۰ پایان یافت. نخستین واحد گارد ملی هوایی که هواپیمای سی-۱۲۴سی را دریافت نمود گروه ترابری تاکتیکی هوایی ۱۶۵ام (هم اکنون با نام شاخه ترابری هوایی ۱۶۵ام گارد ملی هوایی ایالات متحده شناخته می شود) وابسته به گارد ملی هوایی جورجیا بود که واپسین گروه نیروی هوایی بود که هواپیمای خود را در سپتامبر ۱۹۷۴ بازشنسته کرد.

وای سی-۱۲۴-دی ال آزمایشی با چهار موتور توربوپراپ وای تی ۳۴-پی-۶ ساخت پرت اند ویتنی
سی-۱۲۴-سی به شماره سریال ۱۰۰۰-۵۲ برای آخرین بار در پایگاه نیروی هوایی تراویس فرود می آید، ۱۰ جون ۱۹۸۴

گونه ها[ویرایش]

وای سی-۱۲۴
نمونه نخستین بازسازی شده از روی سی-۷۴ با بدنه ای نو که نیروی رانش آن به دست چهار موتور آر-۴۳۶۰-۳۹، ۳٬۵۰۰ اسب بخاری برآورده می شد، این نمونه پس از آن با موتورهای تازه به نام وای سی-۱۲۴ اِی نام گذاری شد.
وای سی-۱۲۴ اِی
نمونه ای از وای سی-۱۲۴ که چهار موتور آر-۴۳۶۰-۳۵ اِی ۳٬۸۰۰ اسب بخاری روی آن جاداده شد.
سی-۱۲۴ اِی
داگلاس نمونه ۱۱۲۹ اِی، نمونه ساخته شده با چهار موتور آر-۴۳۶۰-۲۰ دبلیو اِی هرکدام با نیروی ۳٬۵۰۰اسب بخار. ۲۰۴ فروند از آن ساخته شد، این نمونه پس از آن با راداری در دماغه و گرم کننده های سوختی در سطح نوک بال ها بیشتر بهبود یافت.
وای سی-۱۲۴ بی
داگلاس نمونه ۱۱۸۲ای که یک نمونه با موتور توربوپراپ هواپیمای سی-۱۲۴ اِی بود، در آن چهار موتور توربوپراپ وای تی ۳۴-پی-۶ ساخت پرت اند ویتنی جاداده شده بود. در اصل به عنوان یک تانکر پیشنهاد شده بود که در آزمایش های ماموریت هواپیمای توربوپراپ استفاده شد.
سی-۱۲۴ سی
داگلاس نمونه ۱۳۱۷، ماننده سی-۱۲۴ اِی بود اما چهار موتور نمونه آر-۴۳۶۰-۶۳ ۳٬۸۰۰ اسب بخاری، راداری در دماغه و گرم کننده سوختی نوک بال ها در آن جاداده شده بود و گنجایش سوختش هم افزایش پیدا کرده بود. ۲۴۳ فروند از این نمونه ساخته شد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]