جو ستریانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جو ستریانی
Joe Satriani 2005.jpg
200px
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی جوزف سَچ سَتریانی
تولد ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۶ (۵۸ سال)
وست بری , ایالت نیویورک
سازها گیتار الکتریک
سال‌های فعالیت تاکنون-۱۹۷۰
وب‌گاه www.satriani.com

جوزف "جو" سَچ سَتریانی (به انگلیسی: Joseph "Joe" Satriani) (زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۶ در وست بری) آهنگساز و نوازندهٔ نامدار گیتار الکتریک است.

زندگینامه[ویرایش]

ستریانی در وست‌بوری ایالت نیویورک آمریکا زاده شد. در سن چهارده سالگی ۱۹۷۰ میلادی پس از مرگ جیمی هندریکس گیتاریست برجستهٔ راک و آشنا شدن با موسیقی او، به راک و نوازندگی گیتار علاقه‌مند شد. او استاد کسانی همچون کرک همت از گروه متالیکا و استیو وای بوده‌است. اولین آلبومی که او تهیه نمود نه از این زمین نام داشت که در سال ۱۹۸۶ درهای سبک راک را به سوی جهانیان گشود. وی شخصیتی فروتن،متواضع و فرهیخته دارد.بی جهت نیست که چند سال پیش کنسرتهای وی در ایران بامجوز وزارت فرهنگ و ارشاد در فروشگاهها عرضه می شد.

تجهیزات موسیقی و شیوهٔ نوازندگی[ویرایش]

گیتارهای سری جِی‌اِس آیبانز و اَمپ‌های سری جِی‌اِس‌ایکس پیوی سیگنچر جو ستریانی هستند و در طراحی و ساخت آن‌ها نیازهای نوازندگی ستریانی لحاظ شده‌است ولی هم اکنون تولید این آمپلی‌فایر ها متوقف شده و جو مدتی است از آمپ های JVM410 که جزو محصولات شرکت مارشال هستند، استفاده می کند. گیتارهای سری جِی‌اِس در مدل‌های جِی‌اِس ۱۰۰، جِی‌اِس ۹۰۰، جِی‌اِس ۱۰۰۰، جِی‌اِس ۱۲۰۰، جِی‌اِس ۲۰۰۰ و جِی‌اِس ۲۴۰۰ تولید می‌شوند و به غیر از مدل جِی‌اِس ۱۰۰ در همهٔ آن‌ها پیکاپ دیمارزیو استفاده شده‌است.

این سری از گیتارها دو پیکاپ جلو و دو پیکاپ در عقب دارند و هیچ کدام در وسط پیکاپ ندارند هر چند قابل ذکر است که در موقع ضبط آلبوم «Surfing with the alien» اصلاً مدل JS وجود نداشته وخودش هم با مدل‌های پائین تر Ibanez که حتی پیکاپ وسط داشته قطعه«Satch boogie» را اجرا کرده‌است.

دسته گیتار او غالباً Rosewood و ۲۲ فرت هستند. سیستم مکانیکی Tremolo bar در کلیه این گیتارها (Floyd Rose) Edge Pro Bridge می‌باشد و در سر دسته حتماً Lock وجود دارد. جو از سیم ۰۰۹ جهت سیم یک و ۰۴۲ جهت سیم شش استفاده می‌نماید و گیتارش را استاندارد یعنی E کوک می‌کند.

قطر فرت‌ها از فرت‌های Fender کمی قطورتر هستند (۶۱۰۵/۷۷).

نوازندگی با پیک[ویرایش]

جو از پیک Dunlop ضخیم استفاده می‌کند و اغلب آن را با زاویه ۴۵ درجه در دست می‌گیرد تا اصطلاک مضراب با سیم‌ها به حداقل ممکن برسد و همچنین در این زاویه Screamها خوش صداتر ارائه می‌گردند. اصولاً از مچ مضراب می‌زند و اغلب انگشت کوچک خود را بر روی بدنه گیتار تکه می‌دهد و گاه در سرعت‌های بالا همچون Al di meola دست را از آرنج با حرکتی سریع در خود می‌چرخاند.(چیزی شبیه به حرکت دست هنگام چرخاندن کلید) و جهت اطمینان از حفظ فاصله دلخواه و جلوگیری از فرورفتن بیش از حد مضراب به درون سیم‌ها اغلب با انگشتان a-m و e به نرمی سطح گیتار را می‌خراشد.

نوازندگی به کمک انگشت[ویرایش]

او اغلب در مواقعی که می‌خواهد همچون zztop با لهجه غلیظ دهه هفتاد بنوازد و همچنین در مواردی که پایین آوردن Gain توسط Volume قصد ارائه صدایی بسیار شفاف و کلاسیک را دارد، انگشتان‌اش به جای پیک استفاده می‌کند. او بر خلاف اکثر نوازندگان گیتار ناخن هر دو دستش را می‌گیرد.

فیگورهای دست چپ[ویرایش]

او از هر دو روش کلاسیک و جز به میزان برابر استفاده می‌کند. در فرم نوازندگی جَز شصت از بالا بر دسته گیتار قلاب می‌شود و سایر انگشتان نیز از پایین و به صورتی زاویه‌دار بر روی سیم‌ها می‌نشینند. ستریانی زمانی از این شیوه استفاده می‌کند که بخواهد تکنیک‌های بِندینگ یا ویبراتو را اجرا کند.

چیکن فوت[ویرایش]

چیکن فوت (به انگلیسی: Chickenfoot) نام اَبَرگروهی است که ستریانی به همراه سمی هیگار(خواننده پیشین ون هیلن)، مایکل آنتونی(باسیست پیشین ون هیلن) و چد اسمیت(درامر رد هات چیلی پپرز) در سال ۲۰۰۸ تشکیل دادند. از این سوپرباند تنها یک آلبوم به نام Chickenfoot منتشر شده‌است.

کنسرت Live in Paris! از این گروه در سال ۲۰۰۹ بسیار معروف می‌باشد (در این کنسرت قطعاتی از آلبوم Chickenfoot نواخته شد.) ستریانی متاثر از گیتاریستهای چیره دستی همچون جیمی هندریکس،ادی ون هلن،کارلوس سانتانا،ریچی بلک مور،جیمی پیج و ... بوده است. رسوخ آثار ستریانی در میان جوانان جامعه ما بواسطه نزدیک بودن ملودیهای این هنرمند بزرگ به آثار ایرانی است.

آلبوم‌ها[ویرایش]

  • Not of this earth ۱۹۸۶
  • Surfing with the alien ۱۹۸۷
  • Dreaming # ۱۱ ۱۹۸۸
  • Flying in a blue dream ۱۹۸۹
  • The extremist ۱۹۹۲
  • The beautiful guitar (European compilation album ۱۹۹۳
  • Time machine ۱۹۹۳
  • Joe satriani ۱۹۹۵
  • G3: Live in concert ۱۹۹۷
  • Crystal planet ۱۹۹۸
  • Engines of creation ۲۰۰۰
  • Additional creations (Bonus CD with limited “Engines of creation” ۲۰۰۰
  • Live in san Francisco (previously recorded material) ۲۰۰۱
  • Strange beautiful music ۲۰۰۲
  • The electric Joe Satriani: An anthology ۲۰۰۳
  • G3: Rockin’ in the free world ۲۰۰۴
  • Is there love in space? ۲۰۰۴
  • G3: Live in tokyo ۲۰۰۵
  • Super colossal ۲۰۰۶
  • 2006 Live in San Francisco
  • ۲۰۰۸ Professor Satchfankilus and Musterion of Rock
  • ۲۰۱۰ Black Swans and Wormhole Wizards
  • 2013 unstoppable momentum

منابع[ویرایش]