تیر (سازه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تیر معین (از نظر استاتیکی) در حال خمش تحت اثر بار یک‌نواخت گسترده.

تیرها یکی از اعضاء اصلی در مجموعهٔ المان‌های مورد استفاده در سازه‌های ساختمانی است. در واقع وظیفه اصلی تیرها تحمل تنش‌های حاصل از نیروی برشی و لنگر خمشی است. در طراحی سازه ها، معمولاً تیرها بر اساس لنگر خمشی موجود طراحی گشته و ضابطه برش در آنها کنترل میگردد.

تیر، در معماری و مهندسی سازه، معمولاً عضوی بلند، مستقیم و منشوری است که برای نگه‌داری بارهای مختلف وارده در طول عضو طراحی می‌گردد.[۱] البته در کار اجرایی عنوان تیر غالباً فقط به اعضای افقی اطلاق گردیده و به اعضای عمودی ستون گویند. معمولترین نوع تیرها عبارتند از: تیر فولادی، تیر بتنی و تیر چوبی

منابع[ویرایش]

  1. پ.بی‌یر، فردیناند و جانستون، ا.راسل.مکانیک برداری برای مهندسان، جلد اول استاتیک، (ویرایش سوم)چاپ سیزدهم.تهران: نشر علوم دانشگاهی. ISBN 964-6186-34-3.ای‌کتاب دات کام