تنگ سولک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تنگ سولک
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان بهمئی
بخش بخش مرکزی
دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی

تنگ سولک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است که با نام تنگ سروک ثبت رسمی در میراث فرهنگی استان کهکلویه شده است.درمورد اسم این مکان بایدخدمت دوستان عزیز عرض کنم که هم سروک وهم سولک هردو صحیح می باشد.تنگ سولک در غرب تنگ بجک و در نزدیکی شهر لیکک = از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد و در حدود ۴۵ کیلومتری غرب بهبهان قرار دارد که به لحاظ نزدیکی به محدوده شهرستان بهبهان، عموماً مورد استفاده مردم شهرستان بهبهان قرار می گیرد. نام تنگ به جهت وجود شکاف عظیمی که در اثر عبور سیلابها از کوه پیدا شده است به آن اطلاق می شود و سولک هم گویا بخاطر درختان سروی است که در این تنگه روئیده است و این کاف انتهای سولک نباید به معنی تصغیر باشد چون سروهای این تنکه همگی بلند، تنومند و کهنسال هستند و برخی را که شخصاً دیده ام مطمئناً عمری چند ساله دارند. چون مردم محلی به سرو، سول می گویند، این تنگه به نام تنگ به نام سولک معروف شده است. این تنگ، از تنگ های بسیار مهم، طویل و وسیع موجود در رشته کوه حاتم است که در انتها و از سمت غرب به تنگ مهمتری به نام ماغر متصل می شود. در این تنگه بر روی چهار سنگ جدا شده از کوه نقوش و کتیبه هائی از دوره الیمائی(اشکانی) حجاری شده است. این نقوش در ۱۲ کیلومتری شمال شهرستان بهمئی، در بخش مرکزی لیکک و در مسیر جاده تنگ ماغر بر صخره ای از کوهپایه های زاگرس واقع شده است و در تنگه سروک ۴ نقش برجسته وجود دارد که در آنها تاجگذاری چند پادشاه الیمائی به تصویر در آمده است و در این نقش برجسته ها که بر روی ۴ قطعه سنگ جداگانه حجاری شده،۳۳ نقش انسان، ۴ نقش اسب،۲ نقش حیوان درنده،۲ نقش حیوانی شبیه بزغاله و۳ نقش عقاب به چشم می اید مسیری که با عبور از آن می توان به محل نقش برجسته های تنگ سروک راه یافت، جاده باستانی سنگ فرش شده ای است که محققین این محل را به محراب خدایان کهن و عبادتگاه شکوهمند اقوام عیلامی می دانند. از ویژگی های بارز نقش برجسته های تنگ سروک، نمایش تصویر کامل انسانی است شبیه به نقش برجسته های بجای مانده از دوران اشکانیان.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]