تذکر آیین‌نامه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تذکر آیین‌نامه‌آی اشکال یا موضوعی است که در هنگام ارائه یک لایحه یا طرح در پارلمان مطرح می‌شود. در صورتی که به نظر رسد که یکی از قوانین پارلمان شکسته شده نمایندگان می‌توانند نسبت به این تخلف اعتراض کنند یا توجه دیگران را نسبت به شکسته شدن قوانین جلب کنند. تذکر آیین‌نامه‌ای روند جاری مجلس را متوقف می‌کند و حتا ممکن است تصمیمی که پیش از ارائه تذکر گرفته شده است را ملغی کند زیرا که تصمیم در نتیجه تخلف در قوانین گرفته شده است.

در صورت طرح یک اشکال آیین‌نامه‌ای سخنرانی سخنگو قطع می‌شود و قبل از ادامه روند پارلمان اشکال آیین‌نامه‌ای باید رفع شود. در صورتی که اشکال آیین‌نامه‌ای وارد نباشد سخنگو اشکال را رد می‌کند. در واقع تذکر آیین‌نامه‌ای می‌تواند به هر میزان که لازم باشد توسط نمایندگان استفاده شده و سخنرانی سخنگو یا نمایندگان دیگر را قطع کند. اگر چه در صورتی که یک نماینده تنها با آن چه سخنگو یا نماینده دیگری می‌گوید مخالف باشد٬ نمی‌تواند تذکر آیین‌نامه‌ای بدهد. تذکر آیین‌نامه‌ای تنها برای اعتراض به شکسته شدن یکی یا چندین مورد از قوانین آیین‌نامه مجلس قابل استفاده است.

تذکر آیین‌نامه‌ای در نظام پارلمانی[ویرایش]

تذکر آیین‌نامه‌ای به اشکال مختلفی در پارلمان کشورهای مختلف تعریف و قانون‌گذاری شده است. در قوانین مجلس شورای اسلامی ایران تذکر آیین‌نامه‌ای تخلفی است که نمایندگان نسبت به اجرای آیین‌نامه داخلی مجلس مشاهده می‌کنند. در صورت مشاهده این تخلف نمایندگان می‌توانند در عرض سه دقیقه اشکال مورد نظر را بیان کنند. [۱]

در قوانین مجلس سنای ایالات متحده آمریکا٬ تصمیم‌گیری‌ها سخنگوی مجلس می‌تواند توسط هر سناتوری مورد اعتراض قرار بگیرد. تذکرات آیین‌نامه‌ای در خصوص لایحه بودجه در صورت رای سه پنجم تمام نمایندگان مورد چشم‌پوشی قرار می‌گیرد. به این ترتیب تذکر آیین‌نامه‌ای لحاظ نمی‌شود. [۲]

روند تذکر آیین‌نامه‌ای[ویرایش]

تذکر آیین‌نامه‌ای هر زمانی که قوانین آیین‌نامه‌ای پارلمان شکسته شود قابل طرح است. در صورت طرح یک تذکر آیین‌نامه‌ای سخنگوی مجلس باید سخنرانی خود٬ نماینده دیگری یا وزیر را قطع کند تا به تذکر آیین‌نامه‌ای رسیدگی کند. در این موارد در پارلمان کشورهایی مانند بریتانیا٬ استرالیا و ایالات متحده آمریکا سخنگوی مجلس از کسی که در حال سخنرانی است می‌خواهد که سخنرانی خود را قطع کرده و به صندلی خود باز گردد. سخنگو پس از این که تذکر آیین‌نامه‌ای را شنید باید در خصوص موضوع بی‌درنگ تصمیم‌گیری کند. البته در صورت نیاز می‌تواند با مشاوران حقوقی مجلس در این خصوص مشاوره کند. یکی از سه پاسخ زیر به یک تذکر آیین‌نامه‌ای ارائه می‌شود:

  • این یک تذکر آیین‌نامه‌ای نیست: وقتی که تذکر ارائه شده در واقع تذکر نیست این پاسخ داده می‌شود. برای نمونه ممکن است تنها یک اظهار نظر شخصی٬ یا مخالفت با سخنان سخنران و نه اشکال آیین‌نامه‌ای و موارد مانند آن باشد.
  • تذکر آیین‌نامه‌ای پذیرفته می‌شود بنابراین...: سخنگو تذکر را پذیرفته و اشکال را اصلاح می‌کند یا مد نظر قرار می‌دهد که دوباره پیش نیاید.
  • تذکر آیین‌نامه‌ای پذیرفته نمی‌شود: در این صورت سخنگو اشکال را نپذیرفته و روند مجلس ادامه پیدا می‌کند.

اشکال آیین‌نامه‌ای معمولا قابل بحث و گفتگو نیست.[۳]

سوء استفاده از تذکر آیین‌نامه‌ای[ویرایش]

گاهی نمایندگان از تذکرات آیین‌نامه‌ای سوء استفاده می‌کنند. به این ترتیب که سخنرانی سخنگو یا نماینده دیگری را قطع می‌کنند تا تذکر آیین‌نامه‌ای مطرح کنند ولی در واقع هیچ یک از قوانین آیین‌نامه شکسته نشده است. به این ترتیب آنها تنها قصد داشتند اعتراض خود نسبت به آن چه سخنگو یا نماینده دیگری می‌گوید بیان کنند. در این موارد ممکن است سخنگوی مجلس اشکالات را وارد ندانسته و یا به نماینده‌ای که از تذکر آیین‌نامه‌ای سوء استفاده کرده است اخطار دهند.[۴]

در مجلس برخی کشورها برای جلوگیری از سوء استفاده از تذکر آیین‌نامه‌ای تعداد تذکرات ارائه شده محدود شده است. برای نمونه در پارلمان استرالیا٬ تذکر آیین‌نامه‌ای معمولا در هنگام پاسخ دادن وزیر به یکی از پرسشهای نمایندگان مطرح می‌شود. به ازای هر پرسش و پاسخ وزیر تنها یک تذکر آیین‌نامه‌ای قابل طرح است.[۵]

پانوشت‌ها[ویرایش]

  1. بند ۱۸۲ قانون آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی ایران
  2. قوانین مجلس سنای ایالت متحده
  3. راهنمای مناظره پارلمانی: قوانین مناظره پارلمانی
  4. بند ۸۰ قانون آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی ایران
  5. اطلاعات در خصوص پرسش و پاسخ وزیر از سایت مجلس استرالیا

پیوندهای بیرونی[ویرایش]