سخنرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سخنران یا خطیب (به انگلیسی: Public Speaker) کسی است که برای گروهی از مردم که مخاطب یا شنونده او هستند، با نیت خاصی مانند آگاهی بخشی، تحت تاثیر قرار دادن و یا سرگرم نمودن، صحبت می‌کند. به این کار اصطلاحاً سخنرانی یا خطابه گفته می‌شود. سخنرانی عموماً به معنای ارتباط چهره به چهره با مخاطب بوده و در اغلب موارد برای اقناع مخاطبین انجام می‌شود. این مفهوم در زبان انگلیسی بسیار شبیه به مفهوم Presentation یا ارائه می‌باشد با این تفاوت که مفهوم اخیر بیشتر در مورد فعالیتهای تجاری به کار می‌رود.

سخنورانِ نمونه[ویرایش]

رهبرانی همچون مارتین لوتر کینگ جونیور، وینستون چرچیل و احمد سوکارنو نمونه‌هایی از سخنرانانِ خوب هستند که سخنوری آنها با تاثیر قابل توجهی در جامعه همراه بود.

ابزارها[ویرایش]

تریبون کاغذهای سخنور را نگاه می‌دارد و سیستم صوتی عمومی یا میکروفون و بلندگو به رساتر شدنِ صدای سخنور یاری می‌رساند.

ارزش علمی سخنرانی[ویرایش]

در سخنرانی به علت ایراد سخن بدون امکان بازنگری پسین در آن، خطا در اظهار نظریات بیش از ارائه مکتوب اثر و نظریه است. از این جهت در بحث ارزشگذاری استناد به نظرات افراد، یکسان دانستن اعتبار علمی نوشته شخص با سخنرانی وی خطاست.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. آفات پژوهش، محمدعلی نجفی، صفحه 142-145

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Public speaking»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۱ بهمن ۱۳۹۲).