بیماری ازگود اشلاتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری ازگود اشلاتر

Lateral radiograph of the knee demonstrating fragmentation of the tibial tubercle with overlying soft tissue swelling.
آی‌سی‌دی-۱۰ M92.5
آی‌سی‌دی-۹ 732.4
دادگان بیماری‌ها 9299
مدلاین پلاس 001258
ای‌مدیسین emerg/347 orthoped/426 radio/491 sports/89
پیشنت پلاس بیماری ازگود اشلاتر

بیماری ازگود اشلاتر (به انگلیسی: Osgood-Schlatter disease) یک بیماری مربوط به اسخوان‌سازی بیش‌ازحد طبیعی در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی است.معمولاً بیماران از درد ناحیه مربوطه شاکی هستند.

بیماری ازگود اشلاتر در پسران و دختران یازده تا پانزده سال اتفاق می افتد.بیماری در پسران شیوع بیشتری نسبت به دخترها دارد.این بیماری با سطح فعالیت‌های فرد ارتباط دارد.در ورزشکاران شیوع بیماری به علت بالا بودن میزان فعالیت فرد بیشتر از افراد غیر ورزشکار است.

مکانیسم آسیب[ویرایش]

علت بیماری به طور دقیق مشخص نیست اما می تواند در ارتباط با رشد سریع اسخوان و ضربات باشد.در اکثر موارد مرحله ای از رشد سریع استخوانی پیش از شروع بیماری وجود دارد[۱].

با توجه به اینکه تاندون عضله چهارسر ران که تاندون پاتلار نامیده می‌شود به برجستگی استخوان درشت نی اتصال می یابد کشش‌های تاندون پاتلار(مثلاً به علت انقباض‌های شدید عضلات چهارسر)به ویژه در قسمت انتهایی آن به برجستگی درشت نی انتقال می یابد و باعث افزایش استخوان سازی در این نواحی می شود.استخوان سازی می تواند در قسمت پشت تاندون پاتلار نیز ایجاد گردد.

علایم و نشانه‌ها[ویرایش]

علایم و نشانه‌های بیماری ازگود اشلاتر عبارتنداز:

-وجود درد در قسمت جلوی زانو

-برجستگی بیشتر از حد معمول در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی

-حساسیت به لمس در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی

-درد با فعالیت تشدید و با استراحت کاهش می‌یابد.

-انقباض مقاومتی عضله چهار سر باعث تشدید درد می‌گردد.

-افزایش درد به هنگام چهار زانو یا دو زانو نشستن و فعالیت هایی چون دویدن و پریدن.

-ضعف و آتروفی عضله چهار سرران در مراحل پیشرفته وجود دارد.

-رادیوگرافی برجسته شدن و گاهی قطعه قطعه شدن برجستگی درشت نی را نشان می‌دهد.

درمان[ویرایش]

در بسیاری از موارد بیماری به طور خود به خود بهبود می یابد.درمان در گذشته شامل گچ گیری و یا آتل گیری بود ولی امروزه به دلیل عوارض بی حرکتی کامل به ویژه در ورزشکاران کنار گذاشته شده است[۲].

درمان شامل موارد زیر است:

-کاهش سطح فعالیت‌ها به ویژه در زمان هایی که درد شدید است.

-کنترل فعالیت‌های روزمره جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی استخوان درشت نی.

-پرهیزاز وضعیت‌های دردناک

-استفاده از یخ در مراحل حاد

-تمرینات کششی مناسب تحت نظارت متخصص ارتوپد و فیزیوتراپیست

-استفاده از وسایل محافظت کننده جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی درشت نی

-استفاده از داروهای ضد التهابی تحت نظارت متخصص ارتوپد

-انجام جراحی که بیشتر در موارد کندگی برجستگی استخوان درشت نی مطرح است.

پانویس[ویرایش]

  1. اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، ص 255
  2. ناصری، نسرین، فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک، ص 174

منابع[ویرایش]

  • http://en.wikipedia.org/wiki/Osgood-Schlatter_disease
  • اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، نشر فروغ اندیشه
  • ناصری، نسرین، فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک، انتشارات صبح سعادت، چاپ اول، شابک:۴-۷-۹۳۴۰۸-۹۶۴