بیماری کین باخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری کین باخ

Shown is the right hand, palm down (left) and palm up (right).
Proximal: A=Scaphoid, B=Lunate, C=Triquetral, D=Pisiform
Distal: E=Trapezium, F=Trapezoid, G=Capitate, H=Hamate
آی‌سی‌دی-۱۰ M87.9
آی‌سی‌دی-۹ 732.3
دادگان بیماری‌ها 7178
ای‌مدیسین orthoped/398
سمپ D010020

بیماری کین باخ (به انگلیسی: Kienbock's disease) یک بیماری مچ دست میباشد که درواقع نکروز آواسکولار استخوان لونیت است. این بیماری بیشتر در سنین 20 تا40 سال رخ می دهد. علایم کلینیکی عبارتند از : محدودیت حرکت ،درد در ناحیه مچ، ناتوانی درچنگ زدن و..

تاریخچه[ویرایش]

دکتر کین باخ رادیولوژیست اتریشی نخستین کسی بود که در 1910 از روی تصاویر اشعه ایکس این بیماری را مطرح کرد و علت آن را آسیب دیدگی منابع خونرسان لونیت دانست .

انواع[ویرایش]

بیماران به چهار گروه تقسیم میشوند: 1. رادیوگرافی نرمال با احتمال شکستگی لونیت

2.اسکلروز لونیت بدون کلاپس

3.بافت استخوان لونیت کاملا مرده است

4.تکه تکه شدن استخوان وتغییرات مفصلی (مانند استئوآرترزو مچ)

درمان[ویرایش]

جراحی و کوشش برای حفظ خونرسانی بافتی در مراحل اولیه اساس درمان را تشکیل میدهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

استخوان لونیت

منابع[ویرایش]

disease Kienbock's disease