استئوکندریت دیسکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Head of femur avascular necrosis.jpg

استئوکندریت دیسکان (به انگلیسی: Osteochondritis Dissecan) یک نوع بیماری در مفصل است که در آن بخشی از غضروف ناحیه مفصل با استخوان ناحیه مربوطه جدا شده و ممکن است داخل فضای مفصل گردد.بیماری بیشتر در افراد جوان دیده می‌شود و پسران بیشتر از دختران دچار می‌گردند.گاهی قطعه مورد نظر در محل خود ثابت بوده و گاهی به درون مفصل منتقل می‌شود و باعث اختلال در حرکات مفصل مورد نظر می‌گردد.مفصل زانو بیشتر از مفاصل دیگر دچار بیماری استئوکندریت دیسکان می‌شود[۱].مفصل آرنج دومین ناحیه شایع استئوکندریت دیسکان پس از مفصل زانو است[۲].

علل[ویرایش]

مهمترین عوامل ایجاد بیماری استئوکندریت دیسکان عبارتنداز:

-ضربه

-زمینه ارثی

-اختلال خونرسانی

-مشکل متابولیکی

علایم و نشانه‌ها[ویرایش]

علایم و نشانه‌های مربوط به این بیماری شامل موارد ذیل است:

-درد و التهاب

-محدودیت حرکات مفصل

-ایجاد لنگش(مثلاً در درگیری مفصل زانو)

-ضخیم شدن غشاء سینوویال در موارد پیشرفته

-تجمع مایع مفصلی

-احتمال قفل شدگی در حرکت مفصل

-ضعف و آتروفی عضلانی

تصویر برداری تشخیصی[ویرایش]

تشخیص بیماری ازطریق تصویر که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

-رادیوگرافی(X-Ray)

-ام آر آی

-سی تی اسکن

درمان[ویرایش]

درمان شامل موارد زیر است:

-بی حرکتی

-جراحی

جراحی با توجه به شرایط بیمار به دوصورت انجام می‌شود که شامل موارد ذیل است:

۱-بیرون آوردن قطعه مورد نظر

۲-ثابت کردن قطعه شکسته.در درگیری مفصل زانو درمورد یک قطعه بزرگ عمل ثابت کردن قطعه انجام می‌شود.چنین عملی از ایجاد آرتروز زودهنگام مفصل زانو جلوگیری می‌کند.

استئوکندریت دیسکان تالوس ( مچ پا ) -از وب سایت دکتر موحدی www.drmovahedi.com

استخوان تالوس پوشیده از غضروف در مفصل مچ پا با دو استخوان نازک نی (فیبولا) و درشت نی (تی بیا) مفصل می گردد.

در مواردی که پیچ خوردگی شدید مچ پا اتفاق می افتد در اثر برخورد استخوان تالوس با هر یک از دو استخوان ساق، احتمال کندگی یا آسیب دیدگی غضروف تالوس وجود دارد.

این ضایعه چهار مرحله دارد،

در مرحله اول فقط غضروف فشرده شده است.

در مرحله دوم غضروف بصورت نسبی دچار کندگی گردیده است.

در مرحله سوم غضروف و بخشی از استخوان زیر آن بطور کامل کنده شده است ولی در جای خود باقی‌مانده است.

در مرحله چهارم قطعه کنده شده جابجا می گردد و در بستر خودش قرار ندارد.

بیمار از درد و تورم مچ پا شکایت دارد، اگر قطعه دچار کندگی شده باشد، بیمار از علایمی مثل گیر کردن مچ پا و قفل کردن یا خالی کردن مچ پا، تق تق کردن مچ پا و علایم مکانیکی دیگری شکایت می کند.

در مراحل اول و دوم، اگر علایم مکانیکی وجود نداشته باشد، درمان با استراحت و گچ گیری انجام می گردد.

در مراحل پیشرفته تر یا وجود علایم مکانیکی یا وجود ضایعات داخل یا خارج مفصلی همراه با این ضایعه، درمان جراحی با آرتروسکوپی لازم می گردد.

پانویس[ویرایش]

  1. اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، نشر فروغ اندیشه ص۲۴۹
  2. کاراندیش، سعید، ترجمه اصول شکستگی‌ها و ارتوپدی جان کراوفورد آدامز و دیوید هامبلن، انتشارات جعفری، چاپ اول، ص۴۰۱

منابع[ویرایش]

  • [۱]
  • اعلمی هرندی، بهادر، اصول ارتوپدی و شکسته بندی، چاپ ششم، نشر فروغ اندیشه
  • کاراندیش، سعید، ترجمه اصول شکستگی‌ها و ارتوپدی جان کراوفورد آدامز و دیوید هامبلن، انتشارات جعفری.شابک:۰-۰۹-۶۰۸۸-۹۶۴