باند فوق وسیع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باند فوق وسیع (به انگلیسی: Ultra-wideband، UWB) یک فناوری رادیویی است که می‌تواند برای مخابرات بی‌سیم در سطوح بسیار پایین انرژی برای برد کوتاه استفاده شود. این فناوری از بخش بزرگی از طیف رادیویی استفاده می‌کند. باند فوق وسیع دارای کاربردهای سنتی در تصویربرداری رادار غیرمشارکتی می‌باشد. هزینه پیاده سازی این سامانه پایین می‌باشد.
اصل حاکم بر هر سیگنال رادیویی رابطه میان زمان پالس و پهنای باند اشغال شده توسط آن است. بر اساس تبدیل فوریه، پالسی که مدت زمان T ثانیه (در حوزه زمان) طول بکشد، به اندازه 2/T هرتز در حوزه فرکانس فضا اشغال می‌کند. [۱] اولین سیستم بی سیم که توسط گاگلیرمو مارکونی در سال ۱۹۸۷ نمایش داده شد، خصوصیات رادیوی فراپهن باند را داشت.
پایه و اساس سیستم‌های نوین فراپهن باند در دهه ۸۰ توسط راس و با کار انجام شده در مرکز تحقیقاتی Sperry بنیان گذاشته شد. تاکید بر استفاده از UWB به عنوان یک ابزار تحلیلی برای کشف خصوصیات شبکه‌های مایکروویو و خصوصیات ذاتی مواد بود. این تکنیک‌ها به طور منطقی گسترش یافتند تا تحلیل و تولید تجربی المان‌های آنتن را انجام دهند. موفقیت‌های اولیه باعث تولید سیستمی خانگی شد تا خصوصیات پاسخ ضربه اهداف یا موانع را اندازه گیری کند.
استفاده از UWB، و تکنیک‌های پردازش حوزه زمان آن، نیاز بزرگی را در اوایل دوره ظهور کامپیوتر برطرف کرد. مدارهای منطقی پرسرعت، در حد نانو ثانیه در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰، دستیابی به سرعت‌های بالاتر را ممکن ساخت.

مسایل قانونی[ویرایش]

کمیسیون فدرال مخابرات (FCC) پس از دریافت ۳ درخواست از سازندگان UWB، دستور تحقیق داد تا استفاده‌های احتمالی از این تکنیک مشخص شود. نظرات زیادی دریافت شد. همچنین FCC بعد از هماهنگی بر محدودیت‌های فنی که NTIA برای تایید تقاضاها لازم داشت، با تولید محدود ۳ مدل از تجهیزات UWB توان پایین موافقت کرد. اطلاعات جمع آوری شده توسط NOI باعث شد که FCC در ماه مه ۲۰۰۰، آگهی برای قانون پیشنهادی ارایه کند.
دو موسسه FCC و NTIA مشترکاً طیف رادیویی ایالات متحده آمریکا را مدیریت می‌کنند. بخش ۱۵ جلد ۴۷ آیین قوانین فدرال حاوی قوانین FCC برای اجازه دادن به عملکرد بدون پروانه برای تجهیزات توان پایین است که معمولاً در باند تجهیزات دیگر فعالیت می‌کنند.

بخش ۱۵ قانون فعلی ۳ سطح مختلف برای تشعشع کننده‌ها تعریف می‌کند: تشعشع کننده‌های تصادفی(که عمداً سیگنال‌های فرکانس رادیویی نمی‌تابند و تنظیم شده نیستند مانند یک مته برقی)، تشعشع کننده‌های غیرعمدی (که سیگنال‌های فرکانس رادیویی تولید می‌کنند ولی نمی‌خواهند آنها را پخش کنند مانند یک کامپیوتر)، و تشعشع کننده‌های عمدی (که آگاهانه سیگنال‌های فرکانس رادیویی توان پایین می‌تابند مانند دربازکن گاراژ).

منابع[ویرایش]

  1. [۱] فناوری فراپهن باند و مسایل قانونی