باز تیمین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
باز تیمین در گروه پیریمیدین قرار دارد . تنها در دنا وجود دارد و در رنا به ندرت دیده می شود . از طریق نیتروژن شماره ی ۱ خود به کربن شماره ۱ قند متصل می شود. این باز نسبت به محیط اسیدی بسیار مقاوم تر از انواع پورین است . جذب نوری پایین تری هم نسبت به آن ها دارد . در این باز صورت بندی آنتی به علت کاهش ممانعت فضایی ارجحیت بیشتری دارد. جایگاه ۲،۴و۶ این باز دچار فقر الکترون بوده و بنابراین قادر است با واکنشگر های هسته دوست واکنش دهد.
| ویژگی ها | |
|---|---|
| فرمول شیمیایی | C5H6N2O |
| جرم مولکولی | 11/126گرم بر مول |
| چگالی | 23/1گرم بر سانتیمترمکعب |
| نقطه ذوب | 317-316درجه سانتیگراد |
منابع[ویرایش]
- ژنتیک مولکولی پیشرفته ۱، گردآوری دکتر مجید متولی باشی، دکتر زهره حجتی، احسان حبیبی، نشر دانشگاه اصفهان، چاپ اول زمستان ۱۳۸۷
- ویکی پدیا انگلیسی
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باز تیمین موجود است. |
