باب مارلی
| باب مارلی | |
|---|---|
 تندیس باب مارلی در موزه مادام توسو لندن. |
|
| زادروز | ۶ فوریه ۱۹۴۵ جامائیکا |
| درگذشت | ۱۱ مه ۱۹۸۱ (در ۳۶ سالگی) میامی، فلوریدا، آمریکا |
| ملیت | جامائیکایی |
| پیشه | خواننده سبک رِگِی، ترانهسرا، نوازندهٔ گیتار، فعال اجتماعی |
| همسر | ریتا آندرسون مارلی |
| وبگاه | |
| http://www.bobmarley.com | |
باب مارلی (به انگلیسی: Bob Marley) (۶ فوریه ۱۹۴۵ - ۱۱ مه ۱۹۸۱) یکی از برجستهترین چهرههای معاصر جامائیکا، خوانندهٔ صاحب سبک رِگِی، ترانهسرا، نوازندهٔ گیتار و فعال اجتماعی بود.
بیشتر آهنگهای او مضمون اجتماعی دارند و برخی از آهنگهایش رمانتیک هستند.
آلبوم Legend مارلی در سال ۱۹۸۴ با بیش از ۱۲ میلیون نسخه، بالاترین فروش سبک رِگِی را به خود اختصاص داد.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
نُروال مارلی[۱]، پدر باب، سفیدپوستی جامائیکایی و از نوادگان فردی انگلیسی بود و مادرش سِدِلا بوکر[۲] نوجوانی سیاهپوست بود که در سال ۱۹۴۴ با نروال ازدواج کرد. باب در روستای کوچک سنت آن پریش به دنیا آمد و پدرش را به ندرت میدید. او در دوران نوجوانی طعم تبعیض نژادی را چشید.
باب مارلی در جوانی نزد دوستش، وینسنت فورد[۳] که یک سرآشپز بود زندگی میکرد و به آموختن و تمرین گیتار مشغول بود. به دلیل همین دوستی بعدها در سال ۱۹۷۵ یکی از زیباترین آهنگهای خود، No Woman No Cry را با نام او منتشر کرد و حق بهره برداری از این ترانه را به وی سپرد.[۴]
باب گروه The Wailers را با دو تن از دوستان خود، بانی لیوینگستون[۵] و پیتر تاش[۶] پایهگذاری کرد. بعد از پراکنده شدن گروه، هر سه آنها تَکخوانهای معروفی در سبک رگی شدند.
باب مارلی در ۱۰ فوریه سال ۱۹۶۶ با آلفاریتا کنستانتیا آندرسون (ریتا مارلی) که خود خواننده است ازدواج کرد و دارای سه فرزند شدند. ریتا پیش از باب هم دو فرزند داشت که باب آنها را به فرزند خواندگی گرفت و نام خانوادگی مارلی را گرفتند. با حساب آنها و فرزندانی که باب بعدها از زنان دیگری به جز ریتا داشت، تعداد فرزندان تحت سرپرستیاش به ۱۳ نفر میرسید.
در سال ۱۹۷۶ در جریان ترور ناموفق نخست وزیر جامائیکا، مایکل مَنلی [۷]، باب مارلی و ریتا نیز مجروح شدند.
[ویرایش] همسر و فرزند
بر اساس سایت رسمی باب مارلی :
ریتا مارلی (همسر):او در گروه ویلرز همخوانی می کرد و هم اکنون در سازمانهای نیکوکاری جامائیکا و آفریقا فعالیت دارد.
کدلا مارلی(دختر) : اولین دختر باب مارلی است که هنوز با برادر خود زیگی موسیقی کار میکند. و همچنین مدیر عامل شرکت توف گنگهای بینالمللی است.
دامیان مارلی یا "جونیور گانگ"(پسر):برنده جایزه گرمی، او کار حرفه ای خود را در سال ۱۹۹۶ آغاز نموده و کار او ترکیبی از سبک رگی کلاسیک، هیپ هاپ، آر اند بی و دنس هال می باشد
جولین مارلی (پسر): ترانه سرا و خواننده، او اولین دموی خود را در ۵ سالگی ضبط نمود و زندگی خود را به موسیقی اختصاص داد . و در پروژههای موسیقی رگی خواهران و برادران خود را یاری می کند.
کی مانی مارلی (پسر): برنده تنیس رومیزی مسابقات آنتیا بلناویس، برنده موسیقی ترکیبی رگی و هیپ هاپ، و بیش از ۱۰ سال است که مجری گری و بازیگری را پیشه گرفته است.
[ویرایش] سالهای آخر حیات و مرگ
در سال ۱۹۷۷ آشکار گردید که مارلی به ملانومای بدخیم ( نوعی سرطان پوست) مبتلاست. در سال ۱۹۸۰ او و گروه نوازندگان وی به عنوان بخشی از تور اروپا، بزرگترین کنسرت خود را درشهر میلان در برابر یکصد هزار نفر اجرا کردند. پس از آن و بعد از بازگشت به کشور آمریکا، مارلی دو بار دیگر در مدیسن اسکور گاردن به روی صحنه رفت، ولی تور آمریکای مارلی به دلیل رو به وخامت گذاشتن سلامتی وی ناتمام ماند. او برای مداوا به آلمان سفر کرد. هنگامی که پس از هشت ماه تلاش برای مداوای او بهبودی قابل توجهی رخ نداد، مارلی تصمیم گرفت تا به زادگاهش جامائیکا برگردد. در زمان پرواز هواپیمای مارلی به سوی جامائیکا، حال وی بدتر شد. هواپیمای او در میامی به زمین نشست و مارلی به بیمارستان فرستاده شد. او در سحرگاه روز یازدهم ماه مه سال ۱۹۸۱ در سن ۳۶ سالگی درگذشت. آخرین جملات وی به پسرش این بود: " با پول نمیتوان زندگی را خرید".
[ویرایش] آثار
مقاله اصلی را بخوانید: فهرست کامل آثار
برخی از آثار او عبارتند از:
- I Shot the Sheriff
- No Woman, No Cry
- Get Up, Stand Up
- Buffalo Soldier
- Three Little Birds
- Exodus
- Could You Be
- Loved
- Jammin'
- Redemption Song
- One Love
[ویرایش] جایزهها و افتخارات
- ۱۹۷۶ - Band of the Year (رولینگ استون).
- ژوئن ۱۹۷۸ - مدال صلح جهان سوم - سازمان ملل.
- فوریه ۱۹۸۱ - جایزه Jamaican Order of Merit.
- مارس ۱۹۹۴ - ورود به Rock and Roll Hall of Fame.
- ۱۹۹۹ - برگزیده شدن آلبوم Exodus به عنوان آلبوم قرن (مجله تایم).
- فوریه ۲۰۰۱ - دریافت ستارهای بر پیادهروی مشاهیر هالیوود.
- فوریه ۲۰۰۱ - دریافت جایزه گرمی.
- ۲۰۰۴ - مجله رولینگ استون او را به عنوان یازدهمین نفر در فهرست صد خواننده برتر همه دورانهای خود قرار داد[۸].
- بیبیسی آهنگ One Love را به عنوان آهنگ هزاره نامگذاری کرد.
- در یک رایگیری بیبیسی به عنوان یکی از برترین ترانهسرایان همه دورانها انتخاب شد.
- ۲۰۰۷ - دریافت لوح تقدیر از Nubian Jak community.
[ویرایش] درباره باب مارلی
- موزهای با عنوان موزه باب مارلی[۹] درباره او ساخته شده است.
- در ایران کتابی از شعرهای باب مارلی چاپ شده است با مشخصات زیر:
گردآوری و ترجمه: م.آزاد و صالحیعلامه، مانی ؛ اشعار باب مارلی؛ نشر آتیه
- ریتا مارلی کتابی با عنوان No Woman No Cry: My Life With Bob Marley by Rita Marley درباره زندگی خود با باب نوشته است.
- مارتین اسکورسیزی از سال ۲۰۰۸ فیلمی درباره باب مارلی در دست دارد که سال ۲۰۱۰ آماده میشود.
[ویرایش] نمونه شنیداری
"Simmer Down" راهنما·اطلاعات (۱۹۶۴)
[ویرایش] پانوشت
- ↑ Norval Sinclair Marley
- ↑ Cedella Booker
- ↑ Vincent Ford
- ↑ No Woman No Cry، گفتگوی هارمونیک، بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۷
- ↑ Bunny Livingstone که بعدها معروف شد به Bunny Wailer
- ↑ Peter Tosh
- ↑ Michael Manley
- ↑ 100 Greatest Artists of All Time, Rolling Stone Magazine
- ↑ Bob Marley Museum
[ویرایش] منابع
- وبگاه رسمی باب مارلی
- ویکیپدیا، انگلیسی، بازدید در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۷
- مشارکت کننده در این بخش : ارس غلامی
- گفتگوی هارمونیک
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باب مارلی موجود است. |
- فهرست کامل آثار در ویکیپدیای انگلیسی.
|
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باب مارلی موجود است. |
