بابالون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بابالن (به انگلیسی: Babalon) که به نام‌های فاحشهٔ سرخ پوش، مادر بزرگ یا مادر پلیدی نیز شهرت دارد. یکی از خدایان ساختهٔ طریقه عرفانی تلما است که توسط آلیستر کراولی زمانی که کتاب شریعت را می‌نوشت ایجاد شد. او بطور مطلق نشانگر یک زن برانگیزنده شهوت و یک زن آزاد است که می‌توان به خاطر صفت بارور بودن او را به عنوان مادر زمین نیز شناخت.

پیوند به بیرون[ویرایش]