اینترنت در چمدان
اینترنت چمدانینام پروژهایست آمریکائی که یک شبکه اینترنت بیسیم رایگان و متنباز و نظارتگریز را در کشورهایی که فیلترینگ گسترده اینترنت دارند پیادهسازی نماید.
این پروژه را دولت آمریکا به عنوان پروژه «اینترنت چمدانی» نامگذاری کرده.[۱] اینترنت چمدانی الهامگرفته از یک شبکه وایرلس اتریشی است که با نصب آنتنهای مخصوص WiFi روی پشتبامها کار میکند و چتر پوششی بینظیری دارد.[۲] پشتبامهای وین منبع الهام برای نوآوری تکنولوژیکی شدهاند که ممکن است اجرای گسترده آن در کشورهایی نظیر ایران، چین، کوبا، بلاروس، سوریه و … بتواند کاربران اینترنت در این کشورها را از شر سیاستهای فیلترینگ دولتها در فضای مجازی برهاند و امکان وبگردی آزادانه را برای آنها به ارمغان آورد..[۳] کاربران با بهرهگیری از این اتصالات اینترنتی، از رهگیری و رصد نیروهای امنیتی نیز در امان خواهند.
[ویرایش] تاریخچه
این پروژه اتریشی از ۵ سال پیش بهصورت آزمایشی در وین و چند شهر دیگر این کشور پیادهسازی شدهاست. مبتکران این طرح تا کنون از دولت آمریکا حمایت مالی دریافت نکردهاند و شبکهای که ارائه کردهاند هم رایگان و متنباز بوده و بیشتر از کاربران عادی، کمپانیهای تکنولوژیک مانند New America یا سازمانهای غیردولتی و اکتیویستها از آن بهره میگرفتند. حالا آنها قراردادی با دولت آمریکا امضا کردهاند تا پروژه بینظیر و بحثبرانگیز «اینترنت سایه» یا همان «اینترنت چمدانی» را اجرا کنند.
نزدیک به یک هفته پیش، روزنامه نیویورکتایمز برای نخستین بار از اختصاص بودجهای ۷۰ میلیون دلاری در وزارت خارجه آمریکا به پروژه «اینترنت چمدانی» خبر داد. پروژهای که با بهرهگیری تلفیقی از شبکههای WiFi و امکانات ماهوارهای، شبکههای بیسیم محلی برای اتصال اینترنت میسازد و معادلات بازی سانسور را از اساس دگرگون خواهد کرد. در این پروژه موسسه ها و افراد کار آفرین جوان شرکت دارند.[۳] واکنش سراسیمه مقامات کشورهایی نظیر ایران، گواه تاثیرگذاری شگرف چنین شبکهای است.[۴]
هدف ایالات متحده آمریکا از حمایت از چنین طرحی، کمک به معترضان، مخالفان و تحولخواهان در کشورهایی مانند ایران، سوریه، لیبی و … است که با پررنگتر شدن نقش تکنولوژیهای نوین ارتباطی و شبکههای اجتماعی در تغییرات سیاسی و اجتماعی، با محدودیتهای گستردهتری هم در زندگی آنلاین خود مواجه شدهاند. از طرف دیگر انتقاد های در مورد نحوه اجرا و روش های پشتیبانی آن مطرح شده است.[۵] از سوی دیگر با توجه به ممنوع بودن هر گونه ارتباط اینترنتی با خارج از کشور در ایران به جز ارتباط از طریق شرکت زیرساخت، به نظر می رسد در صورت اجرای این پروژه، همکاران داخلی آن با مشکلات امنیتی روبرو شوند. این مساله سایه ای از تردید بر موفقیت اینترنت چمدانی در ایران انداخته است.
[ویرایش] منابع
- ↑ U.S. Developing 'Internet in a Suitcase' to Outflank Repressive Governments| By Damon Poeter|۲۰۱۲-۲۸ آوریل
- ↑ Austrian 'FunkFeuer' helps American 'Internet-in-a-suitcase' project
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ U.S. Underwrites Internet Detour Around Censors| By JAMES GLANZ and JOHN MARKOFF| 12 June 2011
- ↑ Iran says it can block ‘Internet in a suitcase’ program aimed at dissidents| By Associated Press|۲۰۱۲- ۲۸ آوریل
- ↑ Larry Dignan Internet in a Suitcase' sounds great, but what about the logistics?
