ایستگاه هواشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایستگاه هواشناسی تاسیساتی است بر روی خشکی یا دریا که دارای ابزارها و امکاناتی برای مشاهدهٔ وضعیت جو زمین است و اطلاعاتی برای پیش بینی و مطالعهٔ آب‌وهوا و اقلیم فراهم می‌آورد. این اطلاعات شامل دما، فشار هوا، نم، بارش، سرعت باد و جهت باد می‌باشد. اندازه گیری سرعت و جهت باد به گونه‌ای انجام می‌شود که تا حد امکان هیچ مانعی بر سر وزش باد نباشد و اندازه گیری دما و نم به دور از تابش مستقیم نور خورشید انجام می‌گیرد. اندازه گیری‌های دستی دست کم یک بار در روز انجام می‌شود و مشاهده‌های خودکار دست کم ساعتی یک بار. وضعیت آب‌وهوایی در دریا به وسیلهٔ کشتی‌ها و بویه‌ها سنجیده می‌شود که کمیت‌های هواشناختی نسبتا متفاوتی از جمله دمای سطح دریا، بلندی موج و فاصلهٔ موج را اندازه می‌گیرند.

ابزارها[ویرایش]

ایستگاه‌های هواشناسی دارای ابزارهای زیر هستند:

  • دماسنج برای اندازه گیری دمای هوا و سطح دریا.
  • فشارسنج برای اندازه گیری فشار اتمسفر.
  • نم سنج برای اندازه گیری میزان نم.
  • بادسنج برای اندازه گیری سرعت باد.
  • باران سنج برای اندازه گیری میزان بارش مایع در مدت زمان معین.

در برخی از ایستگاه‌های هواشناسی خودکار فرودگاه ها ابزارهای زیر نیز به کار می‌رود:

ایستگاه‌های پیچیده تر هواشناسی دارای دستگاه سنجش شاخص فرابنفش، تابش خورشید، نمناکی برگ‌ها، نمناکی خاک، دمای خاک، دمای آب برکه‌ها، دریاچه‌ها، نهرها و رودخانه‌ها هستند.

دماسنج‌ها و نم سنج‌ها باید در جعبهٔ مخصوصی که حفاظ استیونسن نامیده می‌شود نگهداری شوند تا از تابش مستقیم نور خورشید و وزش باد در امان بمانند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Weather station»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.