انگلیسی بریتانیایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
انگلیسی بریتانیایی (or BrEn, BrE, BE, en-UK or en-GB)[۱] لفظ گستردهای ست که برای تمایز فرمهای زبان انگلیسی به کار رفته در پادشاهی متحد از فرمهای به کار رفته در دیگر جاها به کار میرود.
بین فرمهای مختلف نوشتاری انگلیسی بریتانیایی گونه گونگیهای منطقهای اندکی وجود دارد.
[ویرایش] منابع
- ↑
en-GBis the language code for British English , as defined by سازمان بینالمللی استانداردسازیs (see ISO 639-1 and ISO 3166-1 alpha-2) and Internet standards (see IETF language tag).
