افندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

افندی (به ترکی استانبولی: Efendi) یکی از عنوان‌های محترمانه به معنای «جناب» و «آقا» و «سرکار» بود که در زمان امپراتوری عثمانی کاربرد زیادی داشت و امروزه در ترکیه به معنای آقا به‌کار می‌رود. این لغت در کاربرد محاوره ای امروز خود به معانی متعددی در قالب دوستانه برای فراخواندن شخصی مذکر که با نیم نگاهی در معنی آن در فرهنگ جدید کشور ترکیه به معنی آقا، برادر، عمو جان نیز استفاده گسترده‌ای دارد. واژه افندی تحریف‌شدهٔ واژه یونانی «آفنته» به معنی آقا است (در یونانی قدیمی آؤثنتس، به معنی صاحب اختیار[۱]).[۲]

لقب افندی معمولاً پس از نام افراد می‌آمد و نشانگر سطح سواد بالای فرد یا برخورداری وی از منصب دولتی بود. در زمان عثمانی بیشترین پسوند در نام مردان صاحب‌منصب پس از آقا واژه افندی بود. افندی‌ها در زمان عثمانی معمولاً بیشتر از دانش‌آموختگان مدرسه رشدیه یا مدارس دینی بودند.

نمونه‌هایی از افراد با لقب افندی: عباس وسیم افندی، شوقی افندی

منابع[ویرایش]

  1. هم‌ریشه با واژه Authentic که در انگلیسی امروزه به‌کار می‌رود.
  2. Etymologcal dictionary، بازدید: سپتامبر ۲۰۱۰.
    1. Baranovitch، Nimrod. "From the Margins to the Center." China Quarterly 175: 726-750 . Cambridge Univ. Press، 2003.