اسرائیل و مقایسه با آپارتاید
رفتار دولت اسرائیل با فلسطینیان، به سیستم آپارتاید مانند شده، همانند رفتار آفریقای جنوبی با غیر سفیدپوستها در دوره آپارتاید. جان دوگارد گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، گزارش کردهاست که یک سیستم کنترلی شامل جادههای جداگانه، تبعیض در زیرساختها، حقوق قانونی، و دسترسی به زمین و منابع بین شهروندان فلسطینی و اسرائیلی در مناطق اشغال شده اسرائیلی، با رژیم آپارتاید متفاوت است، ولی با جنبههایی از آن مشابهتهایی دارد.[۲]
برخی مفسرین اسرائیلی و مدافعان حقوق فلسطینیان، این مشابهت را به شهروندان عرب اسرائیل گسترش میدهند، و وضعیت شهروندی آنان را درجه دوم توصیف میکنند.[۳][۴][۳]
مخالفان مشابهت، شهروندان عرب اسراییل را شهروندانی دارای حقوق برابر با دیگر شهروندان اسرائیلی میدانند. آنها بدبن نکته اشاره میکنند که قانون اسرائیل به طور مشخص برابری کامل سیاسی و اجتماعی همه شهروندان اسرائیل، بی توجه به نژاد، عقیده و جنسیت، را تضمین کردهاست.[۵][۶] آنها همچنین استدلال میکنند که رفتار اسرائیل با فلسطینیان در اراضی اشغالی به دلیل ملاحظات امنیتی است، نه به دلیل نژادپرستی ضد عربی، و این واقعیت که فلسطینیان هرگز شهروند اسراییل نبودهاند و بنابراین از حقوق اسرائیلی برخوردار نیستند.[۷] آنها میگویند که مقایسه ناشی از یک معیار دوگانهاست که به اسرائیل و نه به کشورهای عرب همسایه اعمال شدهاست.[۸][۹][۱۰] آنها همچنین خاطرنشان میکنند که اسراییل کرانه غربی و نوار غزه را نه قسمتی از اسراییل، بلکه مناطقی میداند که آینده آنها باید تعیین شود. وضعیت به آلمان و ژاپن پس از جنگ جهانی دوم مانند شدهاست. (در شرق بیت المقدس و بلندیهای جولان، که به طور یکجانبه توسط اسراییل ضمیمه شدهاند، همه شهروندان شهروندی کامل دریافت کردهاند. ضمیمه شدن این مناطق به اسراییل به طور بینالمللی به رسمیت شناخته نشدهاست.) [۱۱]
محتویات |
استفاده از مقایسه با آپارتاید [ویرایش]
ایده آپارتاید اسرائیلی در سالهای اول دهه ۱۹۹۰ و در پایان حکومت سفیدپوست آفریقای جنوبی ظهور کرد، هنگامی که فلسطینیان مخالف رژیم آفریقای جنوبی بین آن و اسرائیل پیوندهایی برقرار کردند.[۱۲] مقایسههایی بین سیاستهای اسرائیل و آپارتاید از سوی افراد و گروهها انجام شده، از قبیل:
- اسقف اعظم دزموند توتو، و دیگر رهبران ضد آپارتاید آفریقای جنوبی[۱۳]
- جیمی کارتر، رییس جمهور سابق آمریکا[۱۴]
- زیبگنیف برژینسکی، مشاور امنیت ملی سابق کاخ سفید
- میگل دسکتو بروکمن رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد[۱۵]
- روزنامه نگاران اسراییلی[۱۶][۱۷][۱۸]
- میشل بن یئیر، دادستان کل اسرائیل[۱۶]
- دولت سوریه
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ Anti-Apartheid Wall Campaign Founded by Palestinian Environmental NGOs Network
- ↑ http://www.un.org/Docs/journal/asp/ws.asp?m=A /HRC/4/17
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ Seeking Mandela: Peacemaking Between Israelis and Palestinians
- ↑ Saree Makdisi: Israel, Apartheid and Jimmy Carter
- ↑ Israel Is Not An Apartheid State
- ↑ The Declaration of the State of Israel
- ↑ CAMERA: Norman Finkelstein, Benny Morris and Peace not Apartheid
- ↑ חדשות - בארץ nrg - ערביי ישראל – במלכודת ההונאה העצמית
- ↑ Site en maintenance - La Documentation française
- ↑ About JCPA-Deconstructing Apartheid Accusations Against Israel
- ↑ Beverley Milton-Edwards, The Israeli-Palestinian Conflict: A People's War, (New York: Routledge), 2009, pp. 121-122.
- ↑ This Magazine: “Tear Down That Wall!”
- ↑ Apartheid in the Holy Land | World news | The Guardian
- ↑ Jimmy Carter: Israel's 'apartheid' policies worse than South Africa's - Haaretz - Israel News
- ↑ http://www.ynet.co.il/english/articles/0,7340,L-3628618,00.html
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ The war's seventh day - Haaretz - Israel News
- ↑ Eldar, Akiva, «Analysis: Creating a Bantustan in Gaza,» Haaretz, April 16, 2004
- ↑ Benvenisti, Meron «Bantustan plan for an apartheid Israel,» Guardian, April 26, 2004
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «اسرائیل و مقایسه با آپارتاید»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۵ آبان ۱۳۹۱).