استانداردهای مارک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارک (به انگلیسی: MARC) از استانداردهای بهکاررفته در علوم کتابداری است.
نام مارک شکل اختصاری فهرستنویسی قابل خواندن برای ماشین[۱] در انگلیسی است.
سامانهٔ مارک نخستین بار در ایالات متحده توسط کتابخانه کنگره بهوجود آمد تا سازماندهی و گسترش اطلاعات کتابشناختی را میسر کند.
اطلاعات موضوعی در مارک، دربرگیرندهٔ سرعنوانهای موضوعی، شمارههای دیویی، ردهبندی کتابخانه کنگره و دیگر موضوعات است.
[ویرایش] منابع
سلطانی، پوری، ۱۳۱۰-دانشنامه کتابداری واطلاع رسانی / پوری سلطانی، فروردین راستین. = A cyclopedic dictionary of library and information sciences مشخصات نشر تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۷۹.تشریح ۱۶، ۴۶۰، ۶۱ص ؛ ۲۳ س م.شابک
- ↑ MAchine-Readable Cataloging
| ایزو ۳۱۶۶-۱ عددی — |
ایزو ۳۱۶۶-۱ آلفا-۳ — |
ایزو ۳۱۶۶-۱ آلفا-۲ — |
پیشوند(های) کد فرودگاهی ایکائو — |
| ای.۱۶۴ فهرست پیششماره تلفنی کشورها — |
فهرست کدهای کمیته بینالمللی المپیک — |
دامنه سطحبالا — |
ایکائو aircraft regis. prefix(es) — |
| ای.۲۱۲ کد کشوری تلفن همراه — |
فهرست ناتو بر پایه مناطق و کشورها کد ۳ رقمی — |
فهرست ناتو بر پایه مناطق و کشورها کد ۲ رقمی (از کار افتاده) — |
کد(های) استانداردهای مارک کتابخانه کنگره — |
| ITU Maritime ID(s) — |
کد(های) حرفی آیتییو — |
کد کشوری افآیپیاس — |
کد بینالمللی خودرو — |
| جیاس۱ پیشوند(های) جیتیآیان — |
کد کشوری یواندیپی — |
کد (های) کشوری دبیلیواماو — |
ITU callsign prefixes — |
