اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از گروهی از اسرای اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم.
گروهی از افسران لباس‌شخصی گشتاپو، در حال انتظار برای انتقال گروهی از زندانیان اردوگاه‌های کار اجباری.

اردوگاه‌های کار اجباری (به آلمانی: Konzentrationslager) در دوران حکومت آلمان نازی و در راستای اجرای پروژه «راه حل نهایی» در رایش آلمان و سرزمین‌های اشغال‌شده تاسیس شدند. این اردوگاه‌ها برای کار اجباری برخی اقلیت‌ها، مانند یهودیان، کولی‌ها، هم‌جنس‌گرایان و حتی معلولان ذهنی و هم‌چنین مخالفان داخلی ضد رژیم نازی از جمله ماسون‌ها،[۱] شاهدان یهوه و کمونیست‌ها طراحی و ایجاد شده‌بودند.[۲]

از جمله اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی می‌توان به اردوگاه داخائو،[۳] اردوگاه بوخن‌والد،[۴] اردوگاه تربلینکا،[۵] اردوگاه ترزینشتات، اردوگاه آشویتس[۶] و اردوگاه برگن ـ بلزن[۷] اشاره کرد.

پانویس[ویرایش]