اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از گروهی از اسرای اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم.

اردوگاه‌های کار اجباری (به آلمانی: Konzentrationslager) در دوران حکومت آلمان نازی و در راستای اجرای پروژه «راه حل نهایی» در رایش آلمان و سرزمین‌های اشغال‌شده تاسیس شدند. این اردوگاه‌ها برای کار اجباری برخی اقلیت‌ها، مانند یهودیان، کولی‌ها، هم‌جنس‌گرایان و حتی معلولان ذهنی و هم‌چنین مخالفان داخلی ضد رژیم نازی از جمله ماسون‌ها[۱]، شاهدان یهوه و کمونیست‌ها طراحی و ایجاد شده‌بودند.[۲] البته انکارکنندگان هولوکاست چنین چیزی را قبول ندارند و مدارکی مبنی بر این که کارگران این اردوگاهها حقوق بگیر بوده اند ارائه نموده اند. با این وجود فرضیه اجباری بودن این اردوگاهها را رد می کنند.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. ، Katz. «Jews and Freemasons in Europe». In Israel Gutman. The Encyclopedia of the Holocaust. p. vol. 2, p. 531.
  2. بایگانی اسناد ITS، موضوع اردوگاه‌های کار اجباری را روشن‌تر می‌کند, موزه یادبود هولوکاست
  3. محمد تقی تقی زاده. پس پرده هولوکاست. ۱۳۸۰.