ارتفاع (ستارهشناسی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
برای دیگر کاربردها، ارتفاع (ابهامزدایی) را ببینید.
- برای دیگر کاربردهای واژه «ارتفاع» به صفحه ارتفاع (ابهامزدایی) بروید.
ارتفاع، در مختصات افقی سماوی، به زاویه بین دایره افق و ستاره یا جسم آسمانی مورد نظر گفته میشود. با این تعریف ارتفاع نقطهای در افق صفر است و دوایر ارتفاع با افق موازیند. همچنین ارتفاع سمتالراس ۹۰ درجه است. دوایر سمت متقاطع ارتفاعند.
در گذشته اندازهگیری ارتفاع ستارگان را «گرفتن ارتفاع» مینامیدند. در ادب فارسی این اصطلاح بکار رفتهاست. مثلاً در حافظ: از آفتاب قدح ارتفاع عیش بگیر
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ارتفاع (ستارهشناسی) موجود است. |
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون ستارهشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
